________________ (11) એવા અવસરમાં ત્યાં સંસારીપણાના ભાઈ બહેન શિષ્ય, અને શિષ્યા, સુદત્ત ગુરૂ મહારાજની આજ્ઞા લઈને અમને પારણે આહાર લેવા નગરમાં ગયા. ત્યાં રાજના સેવકએ પણ જેવું જોઈએ તેવું સ્વરૂપ જોઈને તેઓ બંનેને ચેરની પેઠે પકડયા અને ભુજા બાંધીને રાજાની પાસે લઈ ચાલ્યા. આ બન્નેમાં, વયે બાળક છે તોપણ બુદ્ધિને ભંડાર એવો, અભયરૂચિ નામને શિષ્ય પોતાની બહેન અભયમતિને દીન મુખવાળી જોઈ પોતે ધર્મ ધારણ કરી કહેવા લાગ્યો કે “હે તપસ્વિનિ બહેન ! મોટા ભાગ્યથી આ દુષ્ટ પુરૂષવડે આપણને પીડા ઉપજે છે, આ માટે તું બીક છોડી દે, કારણ કે દુદેવ શરીરનાં ભયને . જાણતો નથી, હે બહેન મૃત્યુને ભય તજી દે. એક શ્રી વિતરાગનું સ્મરણ કર, કે જે વિતરાગના સ્મરણ માત્ર થી જ પ્રાણીની સવે વિપત્તિએ નાશ પામે છે. વળી હાલ આપણે મૃત્યુ સમય નજીક આવ્યો છે તે તે આપણે સાધી લે, અને બીજી કોઇપણ ચિંતા ન કરવી; કારણ કે પોતે જાણી શકે તેવી રીતે ભાગ્યેજ મરણ થાય છે. વળી આપણે મૃત્યુ સમય પાસે આવ્યા છેવિાથી આપણને તપનું પારણું ન થયું તે પણ સારું થયું. માત્ર ગુરૂને જણાવ્યું નથી તેથી મને ઘણે સંતાપથાય છે, કારણ કે ગુરૂ તોનિમમત્વ છે તો પણ આપણુ (મૃત્યુના) * શેકે કરીને તેમના ધ્યાન અને તપમાં ભંગ પડશે.” ess P.P. Ac. Gunratnasuri M.S. Jun Gun Aaradhak Trust
