________________ મહાબલની સનસનાટીભરી કથા Besegests E SDE32ESESERSERESSE બેલ્યા–“રાજન મંદિરથી થોડે દૂર એક રાત્રી વ્યતિત થઈ ગઈ. પ્રભાતે રાણી પદ્માવતીએ પુત્ર tવરહથી હઠ પકડી કે બસ મારે આ અલંબાદ્રિ પર્વતના શિખર પરથી ઝંઝાપાત જ કર છે, બીજી વાત જ નહિ. રાજાએ તેને સમજાવવામાં કંઈ મણા ન રાખી પણ તેમણે તે 18 વાત કાને ન ધરી. હજુ સુધી મહાબલના કેઈ સમાચાર પણ ન હતા, નિરુપાયે રાજા રાણી અને પ્રજાજનો અલંબાદ્રિ ૧ત તરફ જવા નીકળ્યા. રાજાની વેદનાનો પાર જ ન હતે. હિડને પૂર્ણ કરવી દુષ્કર હોય છે. ઉદાસ મનથી રેતા હદયે તેઓ આગળ વધી રહ્યા હતા એક ભીલ દોડતે રાજા પાસે આવ્યા અને મહામહેનતે –“રાજનૂ ! ભી જાવ...ઉભા રહો............ધનંજય યક્ષના થોડે દૂર એક ઘટાદાર વડવૃક્ષ છે. તમે લેહબૂર ને ત્રણ દિવસ પૂર્વે જે મારી નાખેલ તેનું શબ તે વૃક્ષ થી માથે લટકે છે. અને બાજુમાં આપના પ્રિય મલકુમાર પણ ઉંધા માથે લટકે છે. શ્વાસ પણ લઈ તા.” રાજાને આ સાંભળી હર્ષ અને શેક બને રાજા–રાણી મલયસુંદરી વિગેરે ત્યાંથી પાછા વળી શિ તે વડવૃક્ષ પાસે આવ્યા. કુમારને મહાદુઃખી તા જોઈ તુરત સુતારને બોલાવી ડાળી કપાવી નાખી P.P. Ac. Gunratnasuri Mus.Gun Aaradhak Trust પર ઉંધા માથે લે મહાબલકુમા શકતા નથી.” રાજાને યે. તુરત ગયા અને શીધ્ર તે વડલ* સ્થિતિમાં જોઈ
