________________ સતી મલયામુકી. ના પર એકાકી તમે કેવી માથે લાવ્યા ન હતા ' દય ! વીતિમાં મહાબુલને પૂછ્યું "કુમાર ! આ પ્રસંગ પર કોકા , રીતે આવ્યા લાવ વકરે કિમે સાથે લાગ્યા ન મહાબલે સમાચિત જવાબ આપ્યો “ધડલ ! કાકી, મને આ સ્વયંવર મરૂપમાં લાવીને મૂકી દીધા રાજા હસીને બોલ્યા, “બસ! એ પણ ગાદેવીન કા મકાબલ પડ્યા ગાદેવીના નામે મનમાં ઘાટો : થયા. પછી એ * વડીલ ! આવતી કાલે સવારે કામ માતા પિતાની પાસે મારે જવું પડશે. કારણ કે અચાનક કોઈ દેવીએ મારૂ હરણ કર્યું છે. જે નર્વેિ જાઉં' તે તેઓ મારા વિયોગમાં પિતાના જીવનની હાની પામશે. રાજાએ કહ્યું “કુમાર ! એની ચિંતા ન કરો, અફીથી પૃથ્વીસ્થાનપુર બાસઠ જન છે. વેગીલી સાંઢણી તૈયાર કરાવું છું. માનાકાળે છે."* - આમ વડીલની વિદાય લઈ બને એમના માટે શણગારેલા ખાસ મધુ મહેલમાં આખ્યા કારણ કે આજે એમની મધુરજન, હતી. દરેક નવદંપતીને આ રજની અતિ પ્રિય હોય છે કારણ કે લગ્નની આ પ્રથમ પરસ્પરની વિશિષ્ટ અધિકૃત મુલાકાત હોય છે. પ્રથમ કાયાની પછી મનની મુલાકાત થાય છે. પછી આમાને સંગમ થાય છે. મલયસુંદરી કુલથી શણગારેલા પલંગ પર બેઠી. એના નયને નીચા દ્વળ્યા હતા. લજાને મહાભારતનું સતાવતા હતા. એ બલવું તે તેને સુઝતું ન હતું. જરીયાનના રેશમી વરમાં સાજ મહાબલ પાસ નિવધુ દષ્ટિથી કેમલાંગીના ચદ્રબિંબ જેવા મુખને અનિમેષ જોઈ રહ્યા. હતા. બન્નેના હૃદયમાં પારાવાર પ્રેમ હતો પર્ણ.. કોણ પ્રથમ બેલે એ મહાપ્રશ્ન હતું. આખરે મહા તેની પાસે બેસીને તેને કમલ કર હાથમાં લઈ બોલ્યા 'મિ" આજે આપણું મિલન થયું–આત્માનું સખ્ય થયું અને P.P. Ac. GunratnasariguesAaradhak Trust
