________________
આચાર્યશ્રીબ્રાતૃચંદ્રસૂરિગ્રન્થમાલા પુરતક ૪૦ ૪૫ સ્વરૂપ આ પ્રમાણે કહેલ છે-શ્રીસુધર્માસ્વામી વિગેરે ગણધર દેએ વિરચિત અને પ્રત્યેક બુદ્ધોએ તથા ચૌદ પૂર્વધર શ્રુતકેવલીઓએ અને પરિપૂર્ણ દશ પૂર્વધર મહાપુરૂષોએ રચેલને-સૂત્રસિદ્ધાંત કે આગમ કહી શકાય, કારણ કે એવા મહાપુરૂના વચન જિનેશ્વરપ્રણિત વચન અવિરૂદ્ધ જિનેન્દ્ર વચનતુલ્ય ગણાય છે. ઉપર બતાવેલા મહાપુરૂષના સિવાય હરકેઈના રચેલા બનાવેલા સિદ્ધાંત ગ્રન્થ સૂત્ર તરીકે ગણાતા નથી, કારણ કે ખલનાદિ દેને સંભવ રહેલ છે, છદ્મસ્થ અલ્પજ્ઞપણને લઈને. આપણું માન્યતા તે એવી જ હોવી જોઈએ કે-તેજ સાચું અને શંકા વિનાનું કે જે જિનેશ્વર પરમાત્માએ કહ્યું.” આ શ્રદ્ધા રાખવામાં આવે તે જીવનું અવશ્ય શ્રેય થાય. એ શ્રદ્ધાને કેવી રગેરગમાં ભરવી જોઈયે.
પ્રશ્ન ૫૯-સૂત્ર-સિદ્ધાંતમાં નહી જોએલી,નહી શાંભળેલી એવી બીનાઓની પ્રરૂપણ કરે તેને કેવા પ્રકારને દોષ લાગે?
ઉત્તર–તેને મહાન દેષ લાગે છે. શ્રીભગવતીસૂત્રમાં મંડુકના પ્રશ્ન ચાલેલા છે, તેમાં શ્રીવર પરમાત્મા કહે છે કે-હે મંડુક ! જે અર્થ, હેતુ, પ્રશ્ન, અને વ્યાખ્યા તેઓને પોતાની જાતે જાણેલ ન હોય, કેઈ પણ સિદ્ધાંત-ગ્રન્થમાં દીઠેલ ન હોય, કેઈ પણ જ્ઞાની અથવા સદ્ગુરૂ મહારાજ પાસે શાંભલવામાં આવેલ ન હોય, અને અર્થ, હેતુ, પ્રશ્ન, અને વ્યાખ્યાઓથી અપરિજ્ઞાત-અજાણ હોય છતાં બહુ મનુષ્યની અંદર કહે-બેલે, પ્રરૂપે-ઉપદેશ કરે છે હું જાણું છું, મેં જેએલ છે, મેં સાંભળેલ છે, સારા જાણવામાં છે.), તે તે અરિહંતની આશાતના.
રગેરગમ ૫૯-સ પણ કરે
છે.
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
