________________
આચાર્યશ્રીભ્રાતૃચંદ્રસૂરિગ્રન્થમાલા પુસ્તક ૪૦ ૪૩ પંચમીપને તિથી તરિકે બને ત્યાં સુધી આરાધના કરવાનું કહે છે. તે પણ એમ તે કહેતા નથી કે આ કાલે પંચમી નથી, તેથી આરાધવી નહી. માટે જે શાસ્ત્ર વિરૂદ્ધ હોય તે કઈ રીતે બંધ બેસતુ થાય નહી. દષ્ટિરાગથી ઉચ્ચારણ કરાએલા વચને સર્વને માન્ય થઈ શકતા નથી. વલી અક્ષયનિધી તપના સ્તવનમાં લાવેલા છે કે-સુંદરીએ પાંચમનું પારણું કર્યું. તે શ્રાવિકા પ્રાયે બારમાં શ્રીવાસુપૂજ્ય ભગવાનના શાસનમાં થઈ ગયેલ છે, એમ માને છે. તે તે કાલમાં પણ શું પંચમી ન હતી? તે સમયમાં તે ચે આરે હતું. તે વખતે પણ શું ચોથ હશે? તમારી માન્યતા પ્રમાણે તે “ઈણ કાલે નહી પંચમી એમ છે તે તે કાલમાં પણ તમારી આ કવિતાના હિસાબે પંચમી ક્યાં રહી? માટે આ કવિતા દષ્ટિરાગથી બનાવેલ છે. એમ ખુલ્લુ માલમ પડે છે.
વલી ગાથા ૭ મી એજ ચૈત્યવંદનની લખી છે તે પણ કેવલ સ્વમતાગ્રહ પોષણ કરવા પૂર્તિજ છે. તેમાં ચૈત્યના વંદનને ભાવ મુદ્દલ નથી, જુઓ તે ગાથા –
नव वखाण पुंजी मुंणो, शुक्लचतुर्थी सीमा । पंचमी दिन वांचे शुणे, होइ विराधक निमा ॥७॥ “પંચમીના દિવસે વાંચે અને શાંભલે તે નિચેથી વિરાધક થાય ? આ શબ્દ જ્ઞાનીઓના વચનને ઉત્થાપન કરનારા હોવાથી ઉત્સુત્ર તરિકે ગણિ શકાય, કારણ કે પંચમીની આરાધના આજકાલની નથી, પણ અનાદિ કાળથી ચાલી આવેલી છે. તીર્થકર, ગણધર, શ્રુતકેવલીઓ, પૂર્વધર વિગેરે મહાપુરૂષોએ તેની આરાધના તથા ઉપદેશ શ્રોતાજનોને
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
