________________
આચાર્ય શ્રીભ્રાતૃચન્દ્રસૂરિગ્રન્થમાલા પુસ્તક ૪૦.
Adding
અર્થાત્—જો તમે પરમપદ-માક્ષને ઈચ્છતા હો! અથવા જગતમાં વિસ્તારવાલી કિર્તિને ઈચ્છતા હૈ ! તે ત્રણ લાકના ઉદ્ધાર કરવામાં સમર્થ જે જિનવચન તે પ્રતે આદર કરનારા થાઓ ! !. પણ ગચ્છ મતના કદાગ્રહ હોય તે જિનવચનની પ્રાપ્તિ થાય નહી. અને જિનવચનની પ્રાપ્તિ સિવાય જિનવચનના પ્રકાશ કરી શકાય નહી, ભલેને આચા હાય તાપણુ જિનવચનથી વિરૂદ્ધ પરૂપણા કરનારને આચાય તરિકે માનવાની પણ મનાઈ કરવામાં આવેલ છે. જુએ શ્રીમહાનિશીથ આદિ સિદ્ધાંતામાં બતાવેલ છે કે “ તિત્યયર સૌ વૃત્તિ, ગૌ સમં નિળમય વયાસેફ । માળા અફવામંતો, સૌ જાવુતો ને સવ્વુહો “શા ” અર્થાત્——તીર્થંકર ભગવાન્ સમાન આચાય, તે કે જે સમ્યક્ પ્રકારે જિનેશ્વરના સિદ્ધાંતના પ્રકાશ કરે. જિન આણાને ઉર્દૂ ઘન કરતા આચાય હાય તાપણું તેને કુપુરૂષ સમજવે પણ સુપુરૂષ ન જાણવા, એટલે સત્પુરૂષની પંક્તિમાં ન ગણવા. શાસ્ત્રોમાં એ પ્રમાણે બતાવેલ છે. કાંઈપણ કારણયાગે અપવાદે અંતરવિસે વ,” અર્થાત્ ભાદરવા શુદી પંચમીના પહેલા કારયેાગે કલ્પે, પણ ભાદરવા શુદી પંચમીની રાત્રિ આલંગવી કલ્પે નહી. આ પ્રમાણે શ્રીકલ્પસૂત્રમાં વચન છે. તેથી જ્યારે જ્યારે કાંઈ સખત કારણ હાય તા તેવારે તે કરી શકે. એટલાજ માટે સિદ્ધાંતમાં અપવાદ બતાવેલ છે. એક દિવસ વધી જવાની યુક્તિથી અપવાદનેજ જો માઝી પડિયે તે ‘ તે રાત્રિ ભાદરવા શુદી ૠચમીની આલ ધવી ક ંપે નહી. ” એ સૂત્રવચનની માન્યતા
4t
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
૩૫
S
www.umaragyanbhandar.com
