________________
आगम
(४०)
[भाग-6] "आवश्यक"- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ४ अध्ययनं [१], नियुक्ति: [८७७-८७८], विभा गाथा , भाष्यं [१५१...], मूलं F /गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक
कुट्टी नस्थि ?, तो अडविं जाह, ते भणंति-अम्हं जावज्जीवं अणाकुट्टी, सो संभंतो चिंतिउमारद्धो, साहूवि गया, जाई | संभरिया, पत्तेयबुद्धो जातो ॥ अमुमेवार्थमभिधित्सुराहसोऊण अणाउहि अणभीओ बजिऊण अणगं तु । अणवजयं उबगओ धम्मरुई नाम अणगारो ॥ ८७७॥
श्रुत्या-आकर्ण्य आकुट्टनमाकुट्टिः-छेदन, हिंसेत्यर्थः, न आकुट्टिरनाकुट्टिः तां सर्वकालिकीमाकर्ण्य 'अणभीतः' अणवणेति दण्डकधातुः, अणति-गच्छति तासु तासु योनिषु जीवोऽनेनेति अणं-पापं तङ्गीतः वर्जयित्वा अणगंतु,परित्यज्य सावद्ययोगमित्यर्थः, वर्जनीयो वर्यः अणस्य वयः अणवळः तद्भावस्तत्ता तां अणवय॑तामुपगतः-प्राप्तः, साधुःसंवृत्त इति भावः, धर्मरुदाचिर्नामानगारः॥गतमनवद्यद्वारम् , सम्प्रति परिज्ञानद्वारम् , तत्र कथानकमिलापुत्रस्य, तच्च प्रागेवाभिहितमिति गाथोच्यते-दू
श परिजाणिऊण जीवे अजीवे जाणणापरिनाए । सावजजोगकरणं परिजाणइ सो इलापुत्तो।। ८७८॥ ४. परिज्ञाय जीवान् अजीवांश्च 'जाणणापरिणापत्ति ज्ञपरिज्ञया सावद्ययोगकरणं पडिजाणइसो इलापुत्तो, सावद्ययोगदाक्रियां परिजाणइत्ति प्रत्याख्यानपरिज्ञया परिजानाति स इलापुत्रः ॥ गतं परिज्ञानद्वारम् , इदानीं प्रत्याख्यानद्वारम् , तत्र
कथानकम्-तेतलिपुरं नगरं, कणगरहो राया, परमावती देवी, राया भोगलोलो जाए जाए पुत्ते वियंगेइ, तेतलिसुतो अमन्चो कलादो, तेण मूसियारो सेट्ठी तस्स धूया पोट्टिला आगासतले दिट्ठा, मग्गिया लद्धिया, अमच्चो पउमावती य परोप्परं भणति-18 एग कहवि कुमारं संरक्खामो, सो तव मम य भिक्खाभायणं भविस्सति, मम उदरे पुत्तो एयं रहस्सगयं सारवेमो, संपत्तीए पोहिला देवी य समं चेव पसूया, पोट्टिलाए दारिया देवीए दिन्ना, देवीए कुमारो पोट्टिलाए, सो संबद्धइ, कलातो य
दीप
अनुक्रम
AGRICE
आ. सू.८१
raneibrary.org
~89~