________________
आगम
(४०)
[भाग-6] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ४ अध्ययनं [१], नियुक्ति: [९४४-९४५], विभा गाथा E], भाष्यं [१५१...], मूलं [- /गाथा-], पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत
सूत्रांक
दीप अनुक्रम [१]
जाहि बुढे! सो घरे आगतो, सा गया, दिवो पुवागतो, जुयलगरूवगे गहाय सकारिओ, ततो दोऽवि कयकज्जा गुरुसमीवमागया, अविसंवादिनिमित्तेण गुरू पणमितो, इयरो न पणमेइ, गुरुणा पुच्छिओ-कीस न पणमसि', सो भणइ-मम | निमित्तसत्थसम्भावो तुमे न कहितो, ततो जहाभूयं परिकहियं, मए परिणामियं पसिणकाले घडरस विवत्ती ततो मरणं
कहियं, गुरुणा विइतो पुच्छितो, सो भणइ-मए एवं परिणामियं-एसो घडो भूमीए उद्वितो भूमीए मिलितो, एवं सोऽवि || दारगो माऊए मिलितो, जतो भणियं-'तजाएण य ताय'मित्यादि, गुरुणा भणितो-को मम दोसो, न तुम सम्म परि
णामेसि, एअस्स वेणइगी बुद्धी १॥ अत्_सत्थे पच्चंतरायाण वित्तासणे कप्पओ दिटुंतो सो उपरि भणिहिह २। लेहे| *अट्ठारसलिविजाणगे, अण्णे भणति-गणिए जहा विसमगणितजाणगो, अण्णे भणंति-कुमारा बडेहिं रमता अक्खराणि
सिक्खावियाणि ३ । गणिएवि, एसावि तस्स सिक्खावयस्स वेणइगी बुद्धि ४॥ कूवे, खायजाणगेण भणियं-जहा एदूरे | पाणियंति, तेहिं खयं, ते बोलीणं, सिला उम्मग्गा, तस्स कहियं, तेण भणियं-पासे आहणह, आहया, थासगसद्देण जल-13 मुद्धाइयं, एयस्स वेणइगी बुद्धी ५। आसे, आसवाणियगा बारवतिं गया, सबे कुमारा थुल्ले बड्डे य आसे गेहंति, वासु-त
देवेण दुग्बलओ लक्खणजुत्तो जो सो गहितो कज्जनिबाही अणेगआसावहो य जातो, वासुदेवस्स वेणइगी ६। गदभे दिएगो राया, सो तरुणप्पिओ, थेरे नियदरिसावं वारिता, अन्नया विजयजत्ताए गतो, अडवीए पविट्ठो, तिसाए बाहितो,8
खंधावारो, राया अइन्नो, तरुणा जंकिंपि पति, एगेण भणियं-देव ! जइ परमियाणिं थेरखुद्धीए जीवामो, थेरो मग्गितो, न लब्भइ, पडहतो घोसावितो, एगेण पितिभत्तेण पिया थेरो आणीओ आसि, तेण पडहतो वारितो, राया
~175