________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक"- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३
अध्ययनं [-1, नियुक्ति: [६८१], विभा गाथा [-1, भाष्यं [१३३], मूलं [-/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक
* सुत्तत्था नस्संति, तेहि य नहहिं गच्छसारवणाभावेण गच्छस्स अपडियप्पणे बहुतरं मे नासइ इति, तथा चाह-सुत्तत्थेसु ।
अचिंतण आदेसे बुहु सेहगगिलाणे । वाले स्वमए वाई इड्डीमाई अणिड्डीया ॥१॥ एएहिं कारणेहिं तुम्वभूतो उ होइ आयरिओ। वेयावच्चकरेणं काय तस्स सेसेहिं ॥२॥ जेण कुलं आयत्तं तं पुरिसं आयरेण रक्खेजा। नहि तुंबंमि|| विणद्वे अरया साहारया होति ॥३॥ आदेशे-माघूर्णके वृद्धे शैक्षके ग्लाने तथा बाले-लघुवयसि क्षपके च, यद्वा आचार्यः स्वयं वैयावृत्त्यं करोति तहिं सूत्रार्ययोरचिन्तनं भवति, तथा वादिनि आगते ऋद्धिमति च नगरश्रेष्ठ्यादौ, आदिशब्दात् राजादिपरिग्रहः, आचार्ये येयावृत्त्याय पानकादिगते प्रवचनलाघवं भवति, यथा-अनदिका पते, अनीश्वरप्रव्रजिता एते इत्यर्थः, तत एतैः कारणैराचार्यः शेषसाधूनामरकप्रायाणां तुम्बभूतो भवति ततो वैयावृत्त्ये-वैयावृत्यविषये यत्करणं-करणीयं तत् तस्याशेषः कर्त्तव्यं, न पुनः स स्वविषये परविषये वा वैयावृत्त्ये प्रवर्त्तमान उपेक्ष-12 णीयः। एतदेवाह
जेण कुलं आयत्तं तं पुरिसं आयरेण रक्खेह । नहु तुंवम्मि विणद्वे अरगा साहारगा हुन्ति ॥ १३३ ॥ ४. येन पुरुषेण कुलमायत्तं तं पुरुषमादरेण रक्षेत्, यतो 'नहु' नैव तुम्बे विनष्टे अरकाः साधारकाः-साधारा भवन्ति ॥
आह-इच्छाकारणाहं तव मम च प्रथमालिकादिकमानयामीत्याद्यमिधाय यदा लब्ध्यभावान सम्पादयति तदा निर्जरालाभविकलस्तस्येच्छाकारः, ततः किं तेनेत्याशयाहबेयावचे अन्मुहि अस्स सद्धाइ काउकामस्स । लामो चेव तवस्सिस्स होइ अहीणमणसस्स ॥ ६८१ ॥
दीप
अनुक्रम
JanEttacnction mamatiana
~114