________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३
अध्ययनं [-], नियुक्ति: [६७६-६७९], विभा गाथा [-], भाष्यं [१३२...], मूलं -/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
आवश्यके श्रीमलय-1 समवसरणे
प्रत
सूत्रांक
॥३४४॥
C4%
भवति अथवाऽपि पठाभियोगेन, खलीन-कविक, किमुकं भवति !-यथा जात्यवाहीकानामश्वानां स्वयमेव खलीनग्रहणं इच्छाकारभवति, जनपदजातानां च बलाभियोगेन, एवं पुरुषजातेऽपि-जातशब्दः प्रकारवचनः पुरुषप्रकारेऽपि, कथम्भूते। सामाचारी इत्याह-विणीयविणयंमित्ति विविधम्-अनेकपकारं नीतः-प्रापितो विनयो येन स विनीतविनयस्तस्मिन् नास्त्य-IN [भियोगः, स्वयमेव विनये प्रवर्त्तनात् , खलीनग्रहणे जात्यबाहीकाश्ववत् , 'सेसम्मि उ अभिओगो'त्ति शेषे-विनयर-2 हिते अभियोगो-बलाभियोगः प्रवते, जनपदजाते यथा अश्वे । एष गाथाद्वयसमुदायार्थः, अवयवार्थः कथानकादव- सेयः, तच्चेदम्-बाहलविसए एगो आसकिसारो, सो दमिजिउकामो वेयालियवेलाए अहिवासिऊण पभाए अग्घेऊण | वाडियालीए नीओ, खलिणं से ढोइयं, सयमेव तेण गहिय, विणीयत्ति, ततो राया सयमेवारूढो, सो य हियइच्छियं बूढो, रण्णा ओयरिऊण आहारलयणादिणा सम्म पडियरिओ, पइदियहं च सुद्धत्तणतो एवं बहति, न तस्स बलाभियोगो पवत्ताइ । अवरो पुण मगहादिजणवयजाओ आसो, सो दमिजिउकामो वियालबेलाए अहिवासितो, मायरं पुच्छति| 'किमयंति'',तीए भणितं-कल्ले वाहिजिहिसि, ते सयमेव खलिणं गहाय वहतो नरिंदं तोसेज्जासि, तेण तहा कयं,रपणावि
आहाराइगो सबो से उवयारो कतो, माऊए सिढुं, तीए भणियं-पुत्त ! नियगुणफलं ते एयं, कल्लं पुण मा खलिणं पडिच्छि-* हिसि मा वा वहसि, तेण वहेव कर्य, रण्णावि खोरेण पिट्टित्ता बला कवियं दाऊण वाहिओ, पुणो जवसं से निरुद्धं, तेण ॥३४४॥ माऊए कहियं, सा भणइ-पुत्त । दुबहियफलमिणं, तो दिवोभयमग्गो जो ते रुच्चइ तं करेहिसि । एस दिटुंतो, अयमुवणतो-जो सब न कर वेयावचादि तत्व बलाभियोगो पयट्टाविजइ जणवयजाए जहा आसे इति । तस्मात् बलाभि
दीप
अनुक्रम
JanEttacnear
~111