________________
आगम
(४०)
प्रत
सूत्रांक
[-]
दीप
अनुक्रम
[-]
[भाग-4] “आवश्यक”- मूलसूत्र - १ (निर्युक्तिः + वृत्तिः) २
अध्ययनं [-],
निर्युक्तिः [ ४९२ ],
वि०भा०गाथा [-] भाष्यं [११४..], मूलं [- /गाथा - ]
पूज्य आगमोद्धारकश्री संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र[१]आवश्यकनिर्युक्ति एवंमलयगिरिसूरिरचिता वृत्तिः
Jan Education International
थंभो आसत्थो जातो, बहुला य गावी तेण पदेसेण आगता, तीए खुरेण निक्खित्तो सुप्पट्ठितो जातो, पुष्फा य पत्ता य जाता | एनमेवार्थ सङ्क्षेपत आह
aftaari सिद्धत्पुरं तिलथंभ पुच्छनिव्फती । उप्पाडेइ अणज्जो गोसालो वास बहुलाए ॥ ४९२ ॥ अनियतं वासं भगवान् अनार्यदेशे कृतवान्, वसतेरलाभात्, ततः सिद्धार्थपुरं गतः, तस्मान्निर्गत्य कूर्मग्रामं प्रति प्रस्थितः, तत्रान्तरा गोशालेन तिलस्तम्बविषये पृच्छा कृता किमेष तिलस्तंबो निष्पत्स्यते नवा ?, भगवता निष्पत्तिरुदाहृता, ततोऽनायों गोशालस्तं तिलस्तम्बमुत्पाटयति, 'वास'त्ति यथासन्निहितैर्व्यन्तरैर्वर्षं कृतं बहुल्या गवा खुरेण निखात्य स्थिरीकृतः ॥ ततो दोऽवि कुम्मगाम संपत्ता, तस्स वाहिं वेसियायणो बालतवस्सी आयावेइ, तस्स का उप्पत्ती ? - चंपाए नयरीए | रायगिहस्स य अंतरा गोबरगामो, तत्थ गोसंखीनाम कुटुंवितो, सो आभीराण अहिवई, तस्स बंधुमई भज्जा अविया उरी, इतो य तस्स अदूरसामंते गामो चोरेहिं हतो, ते हेतूण बंदिग्गाहं च काऊण पधाविया, एगा अचिरप्पस्या पईमि मारिए चेडेण समं गहिया, सा तं चेडं छड्डाविया, सो चेडो तेण गोसंखिएण गोरूवाण गएण दिट्ठो, गहितो य, | अप्पणिज्जियाए महिलाए दिन्नो, तत्थ पगासियं, जहा-मम महिलाए गूढो गन्भो आसि, तत्थ छगलं मारिता लोहियगंधन्ता सूइयानेवत्थेण ठिया, सयं जं तस्स इतिकत्तवयं तं कीरइ, एवं सो तत्थ संबइ, सावि से माया चंपाए विकीया, | वेसियाए थेरीए मम धूयत्ति तीए उवयारं सिक्खाविया, सा तत्थ पगासा गणिया जाया, सो य गोसंखियपुत्तो तरुणो जातो, घयसगडेहिं चंपं गतो सवयंसो, तरथ पेच्छइ नागरं जणं जहिच्छियमभिरमंतं, तस्सवि इच्छा जाया, अर्हपि
Far Pavoce & Personal Use Ony
~302~