________________
आगम
(४०)
[भाग-4] “आवश्यक”- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्तिः ) २ अध्ययनं , नियुक्ति: [४३०-४३३], विभा गाथा H, भाष्यं [४४...], मूलं F /गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र[४०] मूलसूत्र[१]आवश्यकनियुक्ति एवंमलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत
सूत्रांक
गमनिका-एवं स्तुत्वा, एहमिति निपातः पूरणार्थो वर्तते, कृत्वा प्रदक्षिणां च त्रिकृत्वा, आपृच्छय पितरं-ऋषभदेवं | विनीतनगरीम्-अयोध्यामथ-अनन्तरं प्रविष्टो भरत इति गाथार्थः । अत्रान्तरे
तबयणं सोऊणं तिवई अप्फोडिऊण तिक्खुत्तो। अन्भहिअजायहरिसो तत्थ मरीई इमं मणइ ॥४३०॥
गमनिका-तस्य भरतस्य वचनं तद्वचनं श्रुत्वा, तत्र मरीचिः इदं भणतीति योगः, कथमित्यत आह-त्रिपदी दत्त्वा रङ्गमध्यगतमल्लवत् , तथा आस्फोव्य त्रिकृत्वः, तिस्रो वारा इत्यर्थः, किंविशिष्टः संस्तत आह-अभ्यधिको जातो हों। यस्येति समासः, तत्र स्थाने मरीचिरिद-यक्ष्यमाणं भणति, वर्तमाननिर्देशप्रयोजनं प्राग्वदिति गाथार्थः॥
जह वासुदेव पदमो मूआइ विदेह पकवहितं । चरिमो तित्थयराणं होउ अलं इत्ति मज्झ ।। ४३१ ॥
गमनिका-यदि वासुदेवः प्रथमोऽहं, मूकायां विदेहे चक्रवर्तित्वं प्राप्स्यामि,तथा चरमः-पश्चिमः तीर्थकराणां भविष्यामि, एवं तर्हि भवतु एतावन्मम, एतावतैव कृतार्थ इत्यर्थः, अलं पर्याप्तमन्येनेति,पाठान्तरं वा 'अहो मए एत्तियं लद्धति गाथार्थः।। अयं च दसाराणं पिया य मे चावहिवंसस्स । अज्जो तित्थयराणं अहो कुलं उत्तम मज्झ ॥ ४३२ ॥ गमनिका-अहमेव, चशब्दस्यैवकारार्थत्वात् , किं-दसाराणं, प्रथमो भविष्यामीति वाक्यशेषः, पिता च में मम चक्रवर्तिवंशस्य, प्रथम इति क्रियाध्याहारः, तथा 'आयका पितामहः स तीर्थकराणां प्रथमः, यत एवमत अहो-विस्मये कुलमुत्तमं ममेति गाथार्थः॥ पृच्छाद्वारं गतम्, इदानीं निर्वाणद्वारावयवार्धाभिधित्सयाऽऽह
अह भगवं भवमहणो पुराणमणूणयं सयसहस्सं । अणुपुचि विहरिऊणं पत्तो अवाक्यं सेलं ॥ ४३३ ॥
दीप अनुक्रम
In d
ie
ForFive Persanamory
... मरिचे: 'गोत्र-मद-उत्पत्ति' प्रसंग वर्णयते
~220
