________________
आगम
(४०)
प्रत
सूत्रांक
[H]
दीप
अनुक्रम
[-]
[भाग-4] “आवश्यक”- मूलसूत्र - १ (निर्युक्तिः+वृत्तिः) २
अध्ययनं [-],
निर्युक्तिः [ ३४८ ], वि० भा० गाथा [-], भाष्यं [४...], मूलं [- / गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकश्री संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र[४०] मूलसूत्र[१]आवश्यकनिर्युक्ति एवंमलयगिरिसूरिरचिता वृत्तिः
उपोद्घात
निर्युक्तिः
॥२३१॥
सफरिसा सट्टसिद्धे अणुभूया तहवि ततिं न गया, एवं वेयालियं नाम अण्झयणं भासइ 'संबुज्झह किन्न बुज्झह,' एवं अट्ठाणउईबित्तेहिं अट्ठाणउई कुमारा पबइयत्ति, कोइ पढमिहुएण संबुद्धो कोइ बितिएण कोइ ततिएण, जाहे ते | पवइया ताहे तेसिं रज्जाणि तेसिं पुत्ताणं दिन्नाई ॥ अमुमेवार्थमुपसंहरन्नाह -
मागहमाई विजयो सुंदरि पवन वारसऽभिसेओ । आणवण भाउआणं समुसरणे पुच्छ दिहंतो ॥ ३४८ ॥ गमनिका — मागधमादौ यस्य स मागधादिः, कोऽसौ ! - विजयो, भरतेन कृत इति, पुनरागतेन सुन्दर्यवरोध - स्थिता दृष्टा, क्षीणत्वान्मुक्ता चेति, द्वादश वर्षाण्यभिषेकः कृतो भरतस्य, आज्ञापनं भ्रातॄणां चकार, तेऽपि च समविसरणे भगवन्तं पृष्टवन्तः, भगवता चाङ्गारदाहक दृष्टान्तो गदित इति गाथाक्षरार्थः । इदानीं कथानकशेपं कुमारेसु पइएस भरहेण बाहुबलिणो दूओ पेसिओ, सो ते पाइए सोडं आमुरुत्तो, ते वाला तुमए पद्याविया, अहं पुण जुद्धसमत्थो, ता एहि, किं वा ममंमि अजिते भरहे तुमे जियंति ?, ततो सबलेण दोवि मिलिया देते, बाहुबलिणा भणियंकिं अणवराहिणा लोगेण मारिएणं १, तुमं च अहं च दुबेऽवि जुज्झामो, एवं होउत्ति, तेसिं पढमं दिडीजुद्धं जायं, तत्थ भरहो पराजिओ, पच्छा वायाए, तत्थवि भरहो पराजिओ, एवं बाहायुद्धेण पराजिओ, मुट्ठिजुद्धेण पराजिओ, दंडजुज्झेऽवि जिपमाणो भरहो चिंतियाइओ - किं एसेव चकी? जेणाहं दुम्बलोत्ति, तस्सेवं चिंतंतस्थ देवयाए आउहं दिनं चकरयणं, ताहे सो तेण गहिएणं पहाविओ, इओ बाहुबलिएण दिट्ठो गहियदिच चकरयणो आगच्छंतो, सगर्व चिंतियं चडणेणंसममेएणं भंजामि एयं १, किं पुण तुच्छाण कामभोगाण कारणा १, भट्ठनियपइण्णं च एवं मर्म वावाइडं न जुचं, सोहणं
Far Pavoce & Personal Use Ony
~193~
सुन्दर्या अष्टानवते.
भ्रातॄणां च दीक्षा
॥२३१॥ -