________________
आगम
(४०)
प्रत
सूत्रांक
[-]
दीप
अनुक्रम [-]
[भाग-4] “आवश्यक”- मूलसूत्र - १ (निर्युक्तिः + वृत्तिः) २ अध्ययनं [-], निर्युक्तिः [ ३४३-३४५], वि० भा० गाथा [-] भाष्यं [४...], मूलं [- / गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकश्री संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र[४०] मूलसूत्र[१]आवश्यकनिर्युक्ति एवंमलयगिरिसूरिरचिता वृत्तिः
संलावेणति १, एस परमत्थो, तं सोऊण अम्मधाई ममं भणति पुति ! सुदु ते कहियं एवं पुण पुषभवचरियं पडिलिहिज्जर, ततोऽहं हेडावेहामि, सोय ललियंगतो जइ मणुस्सेसु आयातो होहिइ तो सचरियं दण जाई सुमरिहिइ, तेण य सह निब्बुया विसयसुहमणुभवेसु, ततो सज्जितो पढो, ततो विविह्वण्णाहिं वट्टिगाहिं दोहिंवि जणीहिं पढमं तत् नंदिग्गामो लिहितो, ततो अंबरतिलगगिरिवरसंसियकुसुमियासोअतरुतलसन्निसन्ना गुरवो देवमेहुणगं च बंदणागयं | ईसाणो कप्पो सिरिष्पभं विमाणं सदेवमिहुणं महाबलो राया सयंबुद्धसंभिन्नसोयसहितो निन्नामिया य तबसोसियसरीरा | सबत्ध ललियंगयसयंपभाणं नामाणि लिहियाणि ततो निफन्ने पडे घाती पट्टगं गहेऊण धायइसंडदीवं वच्चामिति गयणेण उप्पइया, खणेण य नियत्ता, पुच्छिया मया कीस अम्मो ! लहुं नियत्तासि सा भणइ पुत्ति ! सुण कारणं, इह अम्ह सामिणो तब पिऊणो वरिसवद्धावणनिमित्तं विजय वासिणो बहुगा रायाणो समागया तं जइ इहेव तव हिययदरतो होहिइ तो | लभेयेति चिंतिऊण नियंत्ता, जइ पुण न होहिइ तो परिमग्गणं करेस्सामिति चिन्तिऊणाऽऽगया, मया भणिया-सुह कयंति, ततो बीयदिवसे पडं गहाय अवरण्हे आगया, पसन्नमुद्दी भणइ पुत्ति ! निव्वुया होहि, दिट्ठो मया ते ललियंगतो, पुच्छिया मया-अम्मो ! साहसु कहंति ?, सा भणति -पुत्ति ! मया रायमग्गे पसारितो पडो, तं परं केइ आलिक्खकुसला आगमं पमाणं करेंता पसंसंति, जे अकुसला ते वण्णरूवाईणि पसंसंति, तस्थ दुम्मरिसणरायसुतो दुदंतो कुमारो सपरिवारो मागतो, सो मुद्दत्तमेतं पासिऊण मुच्छितो पडितो, खणेण आसत्थो, मणुस्सेहिं पुच्छितोसामि ! किं मुच्छितो १, सो भणइ - नियचरियं पडयलिहियं दद्रूण जाती मए सुमरिया, अहं उलियंगतो देवो
Far Pevice & Personal Use Orvy
Jan Education International
178