________________
आगम
(४०)
[भाग-4] "आवश्यक"- मूलसूत्र अध्ययनं , नियुक्ति: [३४३-३४५], विभा गाथा -1, भाष्यं [४...], मूलं [- /गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र[४०] मूलसूत्र[१]आवश्यकनियुक्ति एवंमलयगिरिसूरिरचिता वृत्तिः |
प्रत
सूत्रांक
जंबुको मच्छकंखी मंसपेसिं चइत्ताणं मच्छं पइ धावितो मच्छो जले निमग्गो मंसपेसी सउणियाए गहियत्ति निरासो जातो तहा संदिद्धपरलोयसुहासाए दिह सुहं परिचयंतो उभयोषि चुको सोइहिइ, सयंबुद्धो भणइ-जं तुमं तुच्छसुहमोहितो भणसि को तं सचेयणो पमाणं करेइ , जो कुसलजणपसंसियं रयणं मुहागयं कायमणिए पसत्तो न इच्छह वं केरिस मन्नसि !, तं संभिन्नसोय धीरा सरीरविभवाईणमणिच्चयाइ जाणिऊणं कामभोगे परिच्चज्ज तवसि संजमे य निवाणसुहकारणे जुत्तंति, संभिन्नसोयो भणइ-सयंबुद्ध ! मरणं होहित्ति किं सका पढममेव सुसाणे ठाएर, नणं तुमं टिट्टिभीसरिसो, जहा टिटिभी गगणपडणसंकिया धरेउकामा उद्धपाया सुबइ तहा तुमं मरणं किर होहिति अइपयत्वकारी | संपयकालियं सुई परिचाय अणागयकालियं सुहं पत्थेसि, नणु पत्ते मरणसमए परलोगहियमायरिस्सामो, सयंजुरेण भणियं-मुख ! जुद्धे संपलग्गे कुंजरतुरगदमणं कज्जसाहगं न हवइ, न वा गेहे पलित्ते कूवखणणं कज्जकर, जा पुण दमणं खणणं वा पुचकयं होतं तो परवलमहणं जलणविज्झावणं च सुहेण होतं, एवं जो अणागयमेव परलोगहिए न | उज्जमइ सो उक्कर्मतेम पाणेसु परमदुक्खाभिभूतो किह परलोगमणुदेहिति !, एस्थ सुणेहि वियक्खणकहियं उवएसं-कोइ हकिल हत्थी जरापरिणतो गिम्हकाले किंचि गिरिनई समुत्तरतो विसमे तीरे पडितो, सो सरीरंगरुयत्तणेण दुबलतेण य
उद्देउमसत्तो तस्येव कालगतो, से अपाणदेसो सियालेण परिक्खइतो, तेण मग्गेण एगो वायसो अतिगतो मंसं उदगं च उक्जीवंतो चिट्ठइ, उण्हेण यडज्झमाणे कलेवरे सो पएसो संकुचितो, वायसो तुडो, अहो निरावाहं जावं, पाउसकाले यतं गयकलेवरं गिरिनइपूरेण बुझमाणं महानइसोयपडियं समुहमतिगयं, तत्थ मच्छमगरेहिं छिन्नं, ततो जलपूरियातो
दीप अनुक्रम
40
21
JanEdicntamiA L
~170~