________________
आगम
"भगवती'- अंगसूत्र-५ (मूलं+वृत्तिः ) भाग-२ शतक [१३], वर्ग H, अंतर्-शतक H, उद्देशक [१-१०], मूलं [४६९-४९८] + गाथा
(०५)
प्रत
श्रीभग
१३ श० उद्देशः
सूत्रांक
लघुवृचौ
[४६९४९८]
गाथा
अनन्तरं रत्नप्रभानारकाणामुत्पादोद्वर्त्तनयोः परिमाणमुक्तं, अथ तेषामेव सत्तायां तदाह-'केवइया अणंतरोववण्णग'त्ति कियन्तः प्रथमसमयोत्पत्रा इत्यर्थः, 'परंपरोववष्णगति उत्पत्तिसमयापेक्षया द्वयादिसमयेषु वर्तमानाः, अगंतरावगाढ'ति | | विवक्षितक्षेत्रे प्रथमसमयावगाढाः, परंपरोवगाढ'त्ति विवक्षितक्षेत्रे द्वितीयादिः समयोऽवगाहे येषां ते परम्परावगाढाः, 'चरम'त्ति चरमो नारकभवेषु स एव भवो येषां ते चरमाः, नारकभवस्य वा चरमसमये वर्तमानाः, अचरमास्त्वन्ये,'असण्णी सिय अस्थि णस्थिति असंज्ञिभ्य उद्धृत्य ये नारकत्वेनोत्पन्नास्ते अपर्याप्त कावस्थायामसंज्ञिनः भूतभावत्वात् , ते चाल्पा इतिकृत्वा 'सिय अत्थी'त्यायुक्तं, मानमायालोभापायोपयुक्तानां नोइन्द्रियोपयुक्तानां अनन्तरोपपत्रानां अनन्तरावगाढानां अनन्तराहारकाणां अनन्त-1 पर्याप्तकानां च कादाचित्कत्वात् 'सिय अत्थी'त्यादि वाच्यं, शेषाणां च बहुत्वात् सङ्ख्याता इति वाच्यं, अनन्तरं सङ्ख्यातविस्ततनारकावासनारकवक्तव्यतोक्ता, अथ तविपर्ययमाह-'तिषिण समय'त्ति उबवजंति उवति पण्णत्ततिशब्देनेह सत्ता गृह्यते, एवं एते त्रयो गमाः, ओहिनाणी ओहिदंसणी संखेजा उघडावेयव्यत्ति, कथं ?, ते हि तीर्थकरादय एव स्युरिति ते स्तोकाः, स्तोकत्वाच सङ्ख्याता एव, नवरं असण्णी तिसुवि गमएसु न भण्णइत्ति, कस्माद् !, उच्यते, असंज्ञिनः प्रथमायामेवोत्पद्यन्ते, 'अस्सण्णी खलु पढमति वचनात् , 'णाणत्तं लेसासु, लेसाओ जहा पढमसए'त्ति इहायपृथ्वीद्वयापेक्षया तृतीयादिपृथ्वीपु नानात्वं लेश्यासु स्यात् , ताश्च यथा प्रथमशते तथाऽध्येयाः, तत्र गाथेयम्-"काऊय दोसु तइया मीसिया नीलिया चउत्थीए । पंचमियाए मीसा किण्हा तत्तो परमकिण्हा ॥१॥" 'नवरं ओहिदंसणी ओहिनाणी न उव्वति'त्ति, कस्माद् !, उच्यते, अवधिदर्शनिनः पङ्कप्रभादिच्युताः नारकास्तीर्थकरत्वेन नोत्पद्यन्त इत्यर्थः, 'जाव अपइट्ठाणे ति यावत्करणात् काले १ महाकाले २ रोरुए ३ माह
दीप अनुक्रम [५६३५९३]
पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्रा०५] अंगसूत्रा०५] भगवती मूलं एवं दानशेखरसूरिरचिता वृत्ति:
~101
