________________
आगम
(०५)
प्रत
सूत्रांक
[२५९
३०८]
गाथा:
दीप अनुक्रम [३२७_३८०]
भाग-1 “भगवती”- अंगसूत्र- ५ ( मूलं + वृत्तिः) भाग-१
शतक [७], वर्ग [-] अंतर् शतक [-] उद्देशक [१-१०] मूलं [२५९-३०८] + गाथा: पूज्य आगमोद्धारकश्री संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [०५] अंगसूत्र[०५] भगवती मूलं एवं दानशेखरसूरिरचिता वृत्तिः
श्रीभग० लघुवृत्तौ
DLLICOLCCIEJILJOE
द्वात्रिंशद्भागमात्रा, चतुःषष्टिका तस्यैव चतुःषष्टितमांशस्वभावा, पलमिति तात्पर्य, 'दीवाचं पण 'ति दीपक चम्पनकेन-दीपाच्छादनेन, कोशकेनेत्यर्थः, एतच्च सर्वमपि वाचनान्तरे साक्षाल्लिखितमेव दृश्यते इति ।। 'सव्वे से दुक्खे ति ( सू २९४) दु:खहेतुसंसारनिबन्धनत्वाद्दुःखं, 'से सुहे' त्ति सुखखरूपमोक्ष हेतुत्वात् यन्निजीर्ण कर्म तत्सुखमुच्यते । नारकादयश्च संज्ञिन इति संज्ञा आह- 'सपण' त्ति (मु. २९५) संज्ञानं संज्ञा, आभोग इत्यर्थः, अष्टौ संज्ञाः कण्ठ्याः, मतिज्ञानावरणक्षयोपशमाच्छब्दाद्यर्थगोचरा सामान्यावबोधक्रियैव संज्ञायते वस्त्वनयेत्योघसंज्ञा, एवं शब्दार्थगोचरा विशेषावबोधक्रियैव संज्ञायतेऽनयेति लोकसंज्ञा, ततचौघसंज्ञा दर्शनोपयोगः लोकसंज्ञा ज्ञानोपयोग इति, 'परज्झं'ति पारवश्यं 'पंडियत्तं असासयं'ति अयमर्थो जीवः शाश्वतः पण्डितत्वमशाश्वतं चारित्रभ्रंशादिति ॥ सप्तमशतेऽष्टम उद्देशकः ॥
'असंबुडे'त्ति (सू. २९८) असंवृतः प्रमत्तः 'इहगए 'त्ति इह प्रच्छको गौतमादिस्तदपेक्षया इहशब्दवाच्यो मनुष्यलोकः, ततचेहगतान्-नरलोकगतान् 'तत्थगए'त्ति वैक्रियं कृत्वा यत्र यास्यति तत्र व्यवस्थितानित्यर्थः, 'अन्नत्थ'त्ति उक्तस्थानद्वयादन्यत्र व्यवस्थितानित्यर्थः, 'नवरं'ति अयं विशेष:- 'इहयंति इह शते अनगारो यतिरिगतान् पुद्गलानिति वाच्यं तत्र तु देव इति तत्रगतानित्युक्तं चेति । 'णायमेयं ति ( मू. ३००) ज्ञातं सामान्यतः एतद् वक्ष्यमाणं वस्त्वर्हता भगवता वीरेण, सर्वज्ञत्वात् तथा 'सुर्य'ति स्मृतमिव स्मृतं, स्पष्टप्रतिभाससद्भावात् विज्ञातं विशेषतः, किं तदित्याह - 'महासिलाकण्टको जीवि तभेदकत्वान्महाशिलाकण्टकः, यत्र तृणशूकादिनाऽभिहतस्य हस्त्यादेर्महाशिलाकण्टकेनेव पीडितस्य वेदना स्यात् स संग्रामो महाशिलाकण्टकसङ्ग्राम उच्यते, अयं सङ्ग्राम एवं जातः, यथा - चम्पायां कोणिको नृपोऽभूत्, तत्यानुजौ हलविल्लाख्यौ भ्रातरौ
अत्र शतक-७ उद्देशक : ८ समाप्तः, अथ शतक-७ उद्देशक : ९ आरभ्यते
~ 233~
७ शतके १८ उद्देशः
| ॥११०॥
