________________
आगम (३०-७)
“गच्छाचार" - प्रकीर्णकसूत्र-७ (मूलं+वृत्ति:)
---------------------- मल ||१३५||------------------- मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित......आगमसूत्र-[३०-वृ], प्रकीर्णकसूत्र-७] “गच्छाचार” मूलं एवं वानर्षिगणि विहिता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक ||१३५||
दीप
SARKAKKAACHAA%st
कपरिमाणेन प्रत्येकबुद्धपरिमाणप्रतिपादनात् , स्यादेतत् प्रत्येकबुद्धानां शिष्यभावो विरुध्यते, तदेतदसमीचीनं, यतः प्रकीर्णककप्रव्राजकाचार्यमेवाधिकृत्य शिष्यभावो निषिध्यते न तु तीर्थकरोपदिष्टशासनप्रतिपन्नत्वेनापि ततो न कश्चिद्दोषः, तथा दर्तृनिर्णयः च तेषां ग्रन्थ:-"इह तित्थे अपरिमाणा पइन्नगा पइण्णगसामिअपरिमाणतणओ, किंतु इह सुत्ते पत्तेयबुद्धपणीयं गा.१३६पइण्णगं भाणियब, कम्हा?, जम्हा पइण्णगपरिमाणेण चेव पत्तेयबुद्धपरिमाणं कीरइ, भणियं-पत्तेयबुद्धावि तत्तिया चेव"त्ति, चोयग आह-नणु पत्तेयबुद्धा सिस्सभावो य विरुज्झए ', आयरिओ आह-तित्थगरपणीयसासणपडिवन्नतणओ तस्स सीसा हवंती"ति । अन्ये पुनरेवमाहुः-सामान्येन प्रकीर्णकैस्तुल्यत्वात् प्रत्येकबुद्धानामत्राभिधानं नतु | नियोगतः प्रत्येकबुद्धरचितान्येव प्रकीर्णकानीति, 'सेत'मित्यादि, तदेतत्कालिक, तदेतदावश्यकव्यतिरिक्त, तदेतदनकप्रविष्टमिति १३५॥
पदंतु साहुणो एयं, असज्झायं विवजिउं । उत्तमं सुयनिस्संदं, गच्छायारं मुउत्तम ॥१३६॥ पदंतु० ॥ 'पठन्तु' व्यक्तवाचा सूत्रतोऽर्थतश्च कण्ठगतं कुर्वन्तु 'साधवः' मोक्षसाधनतत्परमुनयः, उपलक्षणत्वात् । | सान्योऽपि, ननु यदुक्तं साधुसाव्य एवं पठन्ति किं श्राद्धादयो न सिद्धान्तं पठन्ति ?, उच्यते, न पठन्त्येव, यदुक्तंद श्रीनिशीथसूत्रस्यैकोनविंशतिकोद्देशकमान्ते"जे भिक्खू वा भिक्खुणी वा अण्णउत्थियं वा गारस्थियं वा बाएइ वाएंतं वा साइजई" अस्य चूर्णिः-गिही अण्णतित्थिया वा ण वाएयवा, इत्थ दसमउद्देसाओ अत्थो जहा-अण्णउत्थियं वा 31 गारस्थियं वा वायति अण्णतिथिगा अण्णतिथिणीओ अहवा गिहत्था गिहत्थीओत्ति, भवे कारणं वाएजावि, 'पवज्जाए' १४
अनुक्रम [१३५]
~386