________________
आगम
(१५)
“प्रज्ञापना" - उपांगसूत्र-४ (मूलं+वृत्ति:) पदं [३६], -------------- उद्देशक: [-]------------- दारं [-], -------------- मूलं [३४२] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधित: मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित..आगमसूत्र-[१५]उपांगसूत्र-[४] "प्रज्ञापना" मूलं एवं मलयगिरि-प्रणीता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक [३४२]
प्रज्ञापनाया: मलयवृत्ती.
SEAS
॥५९४॥
दीप
न्त ! क्षेत्रं विग्रहगतिमधिकृत्य 'केवइयकालस्सति तृतीयाथै पठ्या भावात् कियता कालेनापूर्ण कियता कालेन 8/३६ समुस्पृष्टं, किमुक्तं भवति -विग्रहगतिमधिकृत्य कियता कालेनोत्कर्षतोऽसोययोजनप्रमाणं क्षेत्रमायामतः पुद्गलै- घातपदे रापूर्ण स्पृष्टं भवतीति, भगवानाह-गौतम ! एकसमयेन वा द्विसमयेन वा त्रिसमयेन वा चतुःसमयेन वा विन- समुद्धात| हेणापूर्ण स्पृष्टं, इह पञ्चसामयिकोऽपि विग्रहः सम्भवति परं स कादाचित्क एव इति न विवक्षितः, इयमत्र पुद्गलपूरभावना-उत्कृष्टपदे आयामतोऽसयेययोजनप्रमाणं क्षेत्र विग्रहगतिमधिकृत्योत्कर्षतः चतुर्भिः समयैरापूर्ण स्पृष्टं वा।
णादि सू.
३४२ भवतीति, अथ कथं चतुःसामयिकः पञ्चसामयिको वा विग्रहः सम्भवति ?, उच्यते, त्रसनाच्या बहिरधस्तनभागादुपरितने भागे यद्वोपरितनभागादधस्तने भागे समुत्पद्यमानो जीयो विदिशो वा दिशि दिशो वा विदिशि यदोत्पद्यते तदा एकेन समयेन त्रसनाडी प्रविशति द्वितीयेनोपरि अधो वा गमनं तृतीयेन बहिनिःसरणं चतुर्थेन दिशि उत्पत्तिदेशप्राप्तिः, अयं चतु:सामयिको विग्रहः, एवं पञ्चसामयिकस्तु प्रसनाच्या बहिरेप विदिशो विदिशि उत्पत्ती लभ्यते, तद्यथा-प्रथमसमये असनाच्या बहिरेव विदिशो दिशि गमनं द्वितीये त्रसनाच्या मध्ये प्रवेशः तृतीये उपर्यधो वा गमनं चतुर्थे बहिनिस्सरणं पञ्चमे विदिश्युत्पत्तिदेशगमनमिति, उपसंहारमाह-'एवइयकालस्स ५९४॥ अप्फुण्णे एवइयकालस्स फुडे' इति एतायता कालेनापूर्णमेतावता कालेन स्पृष्टमिति, 'सेसं तं चेव जाव पंचकिरिए' इति अत ऊर्दू शेषं तदेव सूत्र-'ते णं भंते ! पुग्गला निच्छूढा समाणा जाई तत्थ पाणाई इत्यादि यावत्
अनुक्रम [६१२]
~295