________________
आगम
(१५)
“प्रज्ञापना" - उपांगसूत्र-४ (मूलं+वृत्ति:) पदं [२८], -------------- उद्देशक: [२], ------------- दारं [८-१३], -------------- मूलं [३११] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधित: मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित..आगमसूत्र-[१५]उपांगसूत्र-[४] "प्रज्ञापना" मूलं एवं मलयगिरि-प्रणीता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक [३११]
प्रज्ञापनाया मलयवृत्ती.
५२४||
दीप अनुक्रम [५६६-५७१]
गिदिययजेहिं होइ जीवहिं तियभंगो ॥१॥ असगणीसु य नेरइय देवमणुएसु हाँति छभंगा । पुढविदगतरुगणेसु य81२८आहाछन्भंगा तेउलेसाए ॥ २॥ कोहे माणे माया छम्भंगा सुरगणेसु सन्चेसुं । माणे माया लोभे रइएहिपि छन्भंगारपदे उद्दे॥३॥ आभिणियोहियनाणे सुयनाणे खलु तहेव सम्मत्ते । छम्भंगा खलु नियमा चियतियचउरिदिएमु भवे ॥ २ सू. उवरिलापजत्तीसु चउसु णेरइयदेवमणुएसुं । छम्भंगा खलु नियमा बज्जे पढमा उ अपजत्ती ॥५॥सण्णी वि-RI ३११ सुद्धलेसा संजय हिद्विल तिसु य नाणेसु । थीपुरिसाण य वेदेखि छन्भंग अवेय तियभंगो ॥६॥ सम्मामिच्छामणवामणनाणे बालपंडियविउची । आहारसरीरंमि य नियमा आहारया होति ॥७॥ ओहि मि विर्भगमि य नियमा आहारया उ नायबा । पंचिंदिया तिरिच्छा मणुया पुण होति विभंगे ॥८॥ ओरालसरीरं मि य पज्जत्तीणं च पंचसु तहेव । तियभंगो जियमणुएसु होति आहारगा सेसा ॥९॥ णोभवअभविय लेसा अजोगिणो तय होंति असरीरी। पढमाए अपजतीऍ ते उ नियमा अणाहारा ॥१०॥ सन्नासन्नविउत्ता अवेय अकसाइणो य केवलिणो। तियभंग एकवयणे सिद्धाऽणाहारया होंति ॥ ११॥" एताश्च सर्वा अपि गाथा उक्तार्थप्रतिपादकत्वाद् भाविता इति न भूयोभाव्यन्ते ग्रन्थगौरवमयात,नवरं, 'एक्कवयणे सिद्धाणाहारया होति' इति 'एकवयणे' इत्यत्र तृती
|॥५२४॥ यार्थे सप्तमी एकवचनेन एकार्थेनेति भावः, सर्वत्र सिद्धा अनाहारका भवन्तीति विज्ञेयम् ॥ इति श्रीमलयगिरिविरचि-18। तायां प्रज्ञापनाटीकायां आहारपदस्य द्वितीय उद्देशकः परिसमाप्तः॥२॥ समासमष्टाविंशतितममाहाराख्यं पदस् ॥२८॥
अत्र पद (२८) "आहार" परिसमाप्तम्
~155~