________________
आगम (०५)
[भाग-११]"भगवती"-अंगसूत्र-५ (मूलं+वृत्ति:)
शतक [२५], वर्ग [-], अंतर्-शतक [-1, उद्देशक [७], मूलं [७९९] + गाथा: पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधित: मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित..आगमसूत्र- [०५], अंगसूत्र- [०५] "भगवती मूलं एवं अभयदेवसूरि-रचिता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक [७९९]
व्याख्या- प्रज्ञप्तिः अभयदेवीया वृत्ति
गाथा:
दीप अनुक्रम [९५४-९५९]
वल्गनादिः, तथा प्रमादे सति, प्रमादश्च मद्यविकधादिः, तथाऽनाभोगे सति, अनाभोगश्चाज्ञानम् , 'आतुरे'त्ति आतुरत्वे ४२५ शतके सति, आतुरश्च बुभुक्षापिपासादिवाधितः, 'आवईय'त्ति आपदि सत्यां, आपच्च द्रव्यादिभेदेन चतुर्विधा, तत्र द्रव्यापत्र उद्देशः ७ प्रासुकादिद्रव्यालाभः, क्षेत्रापत् कान्तारक्षेत्रपतितत्वं, कालापत् दुर्भिक्षकालप्राप्तिः, भावापद ग्लानत्वमिति, 'संकिपणे'त्ति प्रतिसेवादि सङ्कीर्णे स्वपक्षपरपक्षन्याकुले क्षेत्रे सति, 'संकिय'त्ति कचित्पाठस्तत्र च शङ्कित्ते-आधाकर्मादित्वेन शद्वितभक्तादिविषये, सू ७९९ निशीधपाठे तु 'तित्तिण' इत्यभिधीयते, तन च तिन्तिणत्वे सति, तन्याहाराद्यलाभे सखेदं वचनं, 'सहसकारे'त्ति सहसाकारे सति-आकस्मिकक्रियायां, तथा च "पुधि अपासिऊणं पाए छुटमि जं पुणो पासे । न तरइ नियत्ते पायं सहसाकरणमेयं ॥१॥" इति, 'भयप्पओसा यत्ति भयात्-सिंहादिभयेन प्रतिसेवा भवति, तथा प्रद्वेषाच्च, अद्वेषश्चक्रोधादिः, 'वीमंस'त्ति विमर्शात्-शिक्षकादिपरीक्षणादिति, एवं कारणभेदेन दश प्रतिसेवाभेदा भवन्ति ।। 'आकंपइत्ता'गाहा, आकम्प्य-आवर्जितः सन्नाचार्यः स्तोकं प्रायश्चित्तं मे दास्यतीतिबुद्ध्याऽऽलोचनाऽऽचार्य वैयावृत्त्यकरणादिनाऽऽवज्यं यदालोचनमसावालोचनादोषः 'अणुमाणइत्त'त्ति अनुमान्य-अनुमानं कृत्वा लघुतरापराधनिवेदनेन मृदुद-६ ण्डादित्वमाचार्यस्याकालय्य यदालोचनमसौ तद्दोषः, एवं 'जं दिसृत्ति यदाचार्यादिना दृष्टमपराधजातं तदेवालोचयति 'वायरं वत्ति बादरमेवातिचारजातमालोचयति न सूक्ष्मं तत्रावज्ञापरत्वात् , 'मुहुमं वत्ति सूक्ष्ममेवातिचारजातमालोच| यति, यः किल सूक्ष्मं तदालोचयति स कथं बादरं तन्मालोचयतीत्येवंरूपभावसम्पादनायाऽऽचार्यस्येति, 'छन्नं ति छन्नं
१ पूर्वमदृष्ट्वा पादे त्यक्ते ( प्रसारिते ) यत्पुनः पश्यति न च पादं निवर्तयितुं शक्नोति एतत्सहसाकरणम् ॥ १॥
९१९
~254
