________________
(૪૩)
વૃત્તાન્ત તે આપના પિતાજ જાણતા હશે, પરન્તુ મહને લાગે છે કે-કેઈબીજાએ વચમાં પડી આ કામ ભાંગી ફોડયું હશે.” - સુષ્ટાએ દાસી પ્રત્યે કહ્યું:-“હે વિચક્ષણે!આચિત્રને દેખીને હવે મહારૂં મન નથી ચાહતું કે- હું બીજાની સાથે વિવાહ કરૂં યદિ તુમ્હારૂં જીવન ચાહે છે તો તું તે વ્યાપારી પાસે જા, અને હેને કહે કે - તે શ્રેણિક રાજા સાથે મહારે વિવાહ થાય એવી કઈ યુક્તિ બતાવે, નહિં તો આ મહારે પ્રાણ બચા બહુ કઠિન થઈ જશે.”
વિચક્ષણ દાસીએ આ બધું વૃત્તાન અભયકુમારને જણાવ્યું. અભયકુમારે પોતાનું કાર્ય સિદ્ધ થવાને આ ઉમદા અવસર દેખે.
અભયકુમારે દાસીને કહ્યું:- યદિ હમારે નિશ્ચય હોય તો હું તે કાર્ય કરવા માટે પ્રસ્તુત છું. પરંતુ એવું ન થવા પામે કે પાછળથી રાજકુમારી બીજો કઈ વિચાર સ્થિર કરી લે, હમે જઇને રાજકુમારીને કહે કે- આહિથી થોડે દૂર અમુક સ્થાન પર એક સુરંગ લાગેલી હશે, તે સુરંગના મુખ આગળ અમુક સમયે આવીને ઉભી રહે અને હું તેજ સમય ઉપર શ્રેણિક રાજાને તે સ્થાન ઉપર લાવીશ.”
હાર બાદ વિચક્ષણ અંત:પુરમાં ચાલી ગઈ અને અભયકુમાર રાજા શ્રેણિકને નિયત સ્થાન અને નિયત સમય ઉપર લાવવાને ઉદ્યોગ કરવામાં કટિબદ્ધ થયે,
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
