________________
[ ३१५]
यागं पालइसा छण्हं जीवनिकायाणं सारक्खनिमितं आलोइचा निंदिता गरिहिता पडिक्कमिचा अहारिहं उत्तरगुणपायच्छिलाई पडिवजिता कुलसंथारगं दुरूहिता भतं पच्चक्वायंति २ अपच्छिमाए मारणंतियाए संलेहणासरीरए झुसियसरीरा कालमासे कालं किश्वा तं सरीरं विप्पजहिता अच्चुए कप्पे देवचाए उववन्ना, तओ णं आउक्खएण भव० ठि० चुप चइता महाविदेहे वासे चरमेणं उस्तासेणं सिज्झिस्संति बुज्झिस्संति मुश्चिस्संति परिनिव्वाइस्संति स aagrखाणमंतं करिस्संति ( सू० १७८ )
ભગવાનના માબાપ પાર્શ્વ પરંપરાના શ્રમણાના ઉપા સક હતા, તેઓ ઘણાં વર્ષ શ્રમણાપાસકપણુ પાળી છે કાચના જીવની રક્ષણાર્થે (પાપની) આલેાચના કરી નિંદી ગહી ડિકની યથાયેાગ્ય પ્રાયશ્ચિત લઇ દર્ભ સસ્તારક ઊપર બેસી ભક્ત પ્રત્યાખ્યાન કરી છેલ્લી મરણ પ``તના શરીર-સ લેખના વડે શરીર શૈાષી કાલ સમયે કાલ કરી તે શરીર છોડી અશ્રુત કલ્પમાં દેવપણે ઉત્પન્ન થયાં. ત્યાંથી આયુ ક્ષય થતાં ચવીને મહાવિદેહ ક્ષેત્રમાં છેલ્લે ઊસાસે સિદ્ધયુદ્ધ મુક્ત થઈ નિર્વાણ પામી સર્વ દુ:ખના અંત કરશે.
तेणं कालेणं २ समणे भ० नाए नायपुरो नायकुलनिव्व विदेहे विदेहदिने विदेहजच्चे विदेहसूमाले तीसं वासाई विदेहंसिचिकट्ट अगारमज्झे वसिता अम्मापिऊहिं कालगएहि देवलोगमणुपतेहिं समपन्ने विश्वा हिरन्नं चिच्चा सुवनं चिचा बलं चिच्चा वाहणं चिचा धणकणगरयण संत
