________________
આત્મનિંદા દ્વાબિંશિકા
૫૯
भवाम्बुराशौ भ्रमतः कदाऽपि, मन्ये न मे लोचनगोचरोऽभूः ।। निस्सीमसीमन्तकनारकादिદુ:સ્થાથિર્વ થીન્યથેશ ! ? દા
હે સ્વામી ! હું માનું છું કે સંસાર સમુદ્રમાં રખડતા મારી આંખોને તમારા દર્શન જ ક્યારેય થયા નથી. નહીં તો સીમંતક વગેરે નરકની અપાર વેદના મારે કેમ ભોગવવી પડે ? १४ चक्रासिचापाङ्कुशवज्रमुख्यैः,
सल्लक्षणैर्लक्षितमध्रियुग्मम् । નાથ ! વીર્ય શરઈ નતામિ, दुर्वारमोहादिविपक्षभीतः ॥४२॥
હે નાથ ! દુર્જેય મોહાદિ શત્રુઓથી ડરીને ચક્ર, તલવાર, ધનુષ, અંકુશ, વજ વગેરે શુભ લક્ષણોયુક્ત તારા ચરણયુગલના શરણે હું આવ્યો છું.
अगण्यकारुण्य ! शरण्य ! पुण्य ! સર્વજ્ઞ ! નિટ ! વિશ્વનાથ ! ! दीनं हताशं शरणागतं च, मां रक्ष रक्ष स्मरभिल्लमल्लैः ॥८३॥
હે અપાર કરુણાના સ્વામી ! શરણદાતા ! પુણ્યવાનું ! સર્વજ્ઞ ! સર્વથા દોષ રહિત ! વિશ્વના નાથ ! દીન, હતાશ અને શરણે આવેલા મારું આપ કામરૂપી ભીલોથી રક્ષણ કરો.
