________________
કુલક સૂક્તરત્નમંજૂષા - ૨ १७ नियमित्तं नियभाया, नियजणओ नियपियामहो वा ।
नियपुत्तो वि कुसीलो, न वल्लहो होइ लोयाणं ॥४५॥
પોતાનો મિત્ર, ભાઈ, પિતા, દાદા કે પુત્ર પણ દુરાચારી હોય તો લોકોને વહાલો લાગતો નથી. १८ सव्वेसि पि वयाणं, भग्गाणं अत्थि कोई पडियारो।
पक्कघडस्स व कन्ना, न होइ सीलं पुणो भग्गं ॥४६॥
ભાંગેલા બીજા વ્રતોનો ઉપાય છે; પણ પાકા ઘડાના કાંઠાની જેમ. ભાંગેલું શીલ ફરી અખંડ થતું નથી.
१९ वेआलभूअरक्खस-केसरिचित्तयगइंदसप्पाणं ।
लीलाइ दलइ दप्पं, पालंतो निम्मलं सीलं ॥४७॥
નિર્મળ શીલને પાળનાર વ્યક્તિ વેતાલ, ભૂત, રાક્ષસ, સિંહ, ચિત્તા, હાથી કે સર્પનું અભિમાન સહજમાં તોડી નાખે છે.
~~ देवेन्द्रसूरिकृतं तपकुलकम् ~
३ अथिरं पि थिरं, वंकं पि उजुअं, दुल्लहं पि तह सुलहं ।
दुस्सझं पि सुसज्झं, तवेण संपज्जए कज्जं ॥४८॥
તપથી અસ્થિર વસ્તુ પણ સ્થિર થઈ જાય, વાંકું હોય તે સીધું થઈ જાય, દુર્લભ વસ્તુ સુલભ થઈ જાય, દુઃસાધ્ય કાર્ય પણ સુસાધ્ય થઈ જાય.
