________________
કુલક સૂક્તરત્નમંજૂષા - ૨
ભવ્યજીવોને સંસારરૂપ ભયાનક જંગલમાં ગુરુને છોડીને બીજું કાંઈ શરણરૂપ હતું નહીં, છે નહીં, થશે પણ નહીં. ६ जे किर पएसिपमुहा, पाविट्ठा दुहृधिट्ठनिल्लज्जा ।
गुरुहत्थालंबेणं, संपत्ता ते वि य परमपयं ॥३०॥
પ્રદેશી વગેરે જે પાપી, દુષ્ટ, ધીટ્ટા, નિર્લજ્જ હતા, તે પણ ગુરુના સહારે પરમપદને પામ્યા. ७ उज्झियघरवासाण वि, जं किर कट्ठस्स णत्थि साफल्लं ।
तं गुरुभत्तीए च्चिय, कोडिन्नाइण वि हविज्ज ॥३१॥
ઘરને છોડનારાને પણ કષ્ટનું ફળ જે નથી મળતું, તે કૌડિન્ય વગેરે તાપસોની જેમ ગુરુભક્તિથી મળે છે.
दुहगब्भि मोहगब्भे, वेरग्गे संठिया जणा बहवे । गुरुपरतंताण हवे, हंदि तयं नाणगब्भं तु ॥३२॥
દુઃખગર્ભિત અને મોહગર્ભિત વૈરાગ્યવાળા તો ઘણા લોકો છે. જ્ઞાનગર્ભિત વૈરાગ્ય, ગુરુપરતંત્રને જ હોય છે.
– રેવેન્દ્રસૂરિવૃત્ત ડાનપુર્નવલમ્ – धणसत्थवाहजम्मे, जं घयदाणं कयं सुसाहूणं । तक्कारणमुसभजिणो, तेलुक्कपियामहो जाओ ॥३३॥
ધન સાર્થવાહના ભવમાં સાધુઓને જે ઘી વહોરાવ્યું, તેનાથી ઋષભદેવ ભગવાન ત્રણ લોકના નાથ થયા.
