________________
કુલક સૂક્તરત્નમંજૂષા - ૨ जइ कुणइ उग्गदंडं, रुसइ लहण वि विणयभंगंमि । चोयइ फरुसगिराए, ताडइ दंडेण जइ कह वि ॥१३॥
કદાચ ઉગ્ર શિક્ષા કરે, વિનયના અલ્પ ભંગમાં પણ ગુસ્સે થાય, કઠોર શબ્દોથી ખખડાવે કે લાકડીથી મારે.. ५ अप्पसुए वि सुहेसी, हवइ मणागं पमायसीलो वि ।
तह वि हु सो सीसेहिं, पूइज्जइ देवयं व गुरु ॥१४॥
અલ્પ જ્ઞાની હોય કે સુખશીલ એવા ગુરુ કંઈક પ્રમાદી હોય, તો પણ શિષ્યોએ ગુરુની ભગવાનની જેમ પૂજા કરવી. ६ सोच्चिय सीसो सीसो, जो नाउं इंगियं गुरुजणस्स।
वट्टइ कज्जंमि सया, सेसो भिच्चो वयणकारी ॥१५॥
તે જ શિષ્ય ખરો શિષ્ય છે, જે ગુરુના ઇંગિતને જાણીને (તેમની ઇચ્છા મુજબ) સદા કામ કરે; બાકીના કહ્યા પછી કરનારા તો નોકર જેવા છે. ७ जस्स गुरुंमि न भत्ति, निवसइ हिययंमि वज्जरेहव्व ।
किं तस्स जीविएणं, विडंबणामेत्तरूवेणं? ॥१६॥
જેના હૃદયમાં ગુરુ પરની ભક્તિ વજરેખા સમાન (દઢ) નથી, તેના વિડંબણામાત્રરૂપ જીવનનો શો અર્થ ? ८ पच्चक्खमह परोक्खं, अवन्नवायं गुरूण जो कुज्जा ।
जम्मंतरे वि दुलहं, जिणिंदवयणं पुणो तस्स ॥१७॥