________________
ગૌતમકુલક
२
ते पंडिया जे विरया विरोहे, ते साहुणो जे समयं चरंति । ते सत्तिणो जे न चलंति धम्मे, ते बंधवा जे वसणे हवंति ॥२६॥
જે ઝઘડો ન કરે તે પંડિત છે. જે શાસ્ત્રને અનુસરે તે સાધુ છે. જે ધર્મથી ચળે નહીં તે સાત્ત્વિક છે. જે આપત્તિમાં સાથ આપે તે મિત્ર છે.
कोहाभिभूया न सुहं लहंति, माणंसिणो सोयपरा हवंति । मायाविणो हुंति परस्स पेसा, लुद्धा महिच्छा नरयं उर्वति ॥२७॥
ક્રોધી સુખ ન પામે. માની શોક કરનારા હોય. માયાવી બીજાના નોકર થાય અને લોભીઓ ઘણી ઇચ્છાના કારણે નરકે य छे.
कोहो विसं किं अमयं अहिंसा, माणो अरी किं हियमप्पमाओ । माया भयं किं सरणं तु सच्चं, लोहो दुहं किं सुहमाह तुट्ठि ॥२८॥
