________________
३८. कामाणुगिद्धिप्पभवं खु दुक्खं, सव्वस्स लोगस्स सदेवगस्स ।
जं काइयं माणसियं च किंचि, तस्संतगं गच्छइ वीयरागो || ५ ||
सर्व लोक और देवताओं का जो कुछ कायिक और मानसिक दुःख है, वह काम - भोगों की सतत अभिलाषा से उत्पन्न होता है । वीतरागी उस दुःख का अन्त पा जाता है ।
૩૮. બધાં લોકો અને દેવોને કાયિક અથવા માનસિક જે દુઃખો ભોગવવાં પડે છે, તે કામભોગોતી અભિલાષાથી જન્મે છે. વીતરાગી એ દુઃખોથી મુક્તિ મેળવી લે છે.
38. All souls, whether they are of human beings or deities (heavenly beings) etc. are subjected to miseries caused by body or mind, born out of constant desire of sensual pleasures. Detached souls get rid of such sufferings.
३९. जेण विरागो जायइ, तं तं सव्वायरेण करणिज्जं । मुच्चइ हु ससंवेगी, अनंतवो होइ असंवेगी || ६ ||
जिससे विराग उत्पन्न होता है, उसका आदरपूर्वक आचरण करना चाहिए । विरक्त व्यक्ति संसार- बन्धन से छूट जाता है और आसक्त व्यक्ति का संसार अनन्त होता जाता है ।
૩૯. જેતાથી વૈરાગ્ય જન્મે તેનું આદરથી આચરણ કરવું જોઈએ. વૈરાગી સંસાર-બંધતમાંથી મુક્ત થઈ જાય છે અને રાગી વ્યક્તિતો સંસાર અનંત થતો જાય છે.
૨૪
39. One should practice, with respect, such rituals causing detachment. A detached soul liberates itself of bondage of world, as against attached soul, who adds to the worldly life span infinitely.
વીતરાગ વૈભવ
