________________
પ૩
સેાહામણુ પ્રભુ વિચરતાં; ભવ્ય
સાહામણુ એ. ૨. (ત્રાટક) તપ તપે મહુ, દેશ વિદેશે જીવને ઉપદેશ, દેઈ, સાતે ઇતિ શમાવતા. ૩. ષટ્ માસ વનમે. કાઉસ્સગ્ગ રહ્યા, જિન ક કઠીન હે સહી; ગાવાલ ગાલ ભણાવીયા, વીર મુખે મેલ્યા નહી'. ૪. (ઢાલ) ગાકુલ સિવ દહ દિશિ ગયા, તિણે આવી કહે મુનિ કિહાં ગયા; ઋષિરાય ઉપર મૂરખ કેપીયા એ. ૫. ચરણ ઉપર રાંધી ખીર, તેણે ઉપસગે ન ચલ્યા ધીર; મહાવીર શ્રવણે ખીલા ઠોકીયા એ. ૬. (ત્રોટક) ડોકીયા ખીલા દુઃખે પીલ્યા, કે ન લહે તિમ કરી ગયા; જિનરાયને મન શત્રુ મિત્ર સરિખા, મેરૂ પરે ધ્યાને રહ્યા.૭, ઉન્હી વરસે મેઘ ખારે, વીજળી ઝમકે ઘણી; એઉ ચરણુ ઉપર ડાલ ઊગ્યા, ઇમ સહે ત્રિભુવન ધણી. ૮.
