________________
૧૩૯
સમવસરણ કહીએ હવે હશે, કહો કેણુ નયણે જેશે; દયા ધેનુ પુરી કુણ દેહયે, વૃષ દધિ કુંણ વિલેસે રે. જિ૯૦. ઈણ મારગ જે વાલ્યા જાવે, તે પાછા નવિ આવે, મુજ હૈડે દુઃખડે ન સમાએ, તે કહે કુણ સમાવે રે. જિ૯૧. જો દરિસણ વીરા વ્હાલાને, જે દરિસણના તરસ્યા રે; જે સુહણે કેવારે દેખસું, તે દુઃખ દૂર કરશું રે. જિ. ૯૨. પુણ્યકથા હવે કેણ કેળવશે, કેણુ વાલ્લા મેલવશે; મુજ મનડે હવે કેણ ખેલવશે, કુમતિ જિમ તિમ લવસે રે. જિ૯૩. કણ પુછયાને ઉત્તર દેશે, કેણ સદેહ ભાંજશે રે; સંઘ કમળ વન કિમ વિકસે, હું છસ્થા વેસે રે. જિ ૦૯૪. હું પરા પુરવ શું અજાણ, મેં જિન વાત ન જાણી; મેહ કરે સવિ જગ અનાણી, એવી જિનજીની વાણું રે. જિ.
