________________
૧૨૩
કરી, નાટિક નવનવે છેદે રે; જિનમુખ વયણની ગોઠડી, તિહાં હૈયે અતિ ઘણી મીઠી રે; તે નર તેહ જ વરણ, જીણે નિજ નયણલે દીઠી રે. ૧૭. ઈમ આણંદ અતિકમ્યા, શ્રાવણ ભાદરે આસો રે, કૌતિક કેડિલે અનુક્રમે, આવિયડે કાર્તિક માસે રે; પાખિ પર્વ પતલું, પહેલું પુન્ય પ્રવાહિ રે; રાય અઢાર તિહાં મીલ્યા, પિસહ લેવા ઉછાંહિ રે. ૧૮. ત્રિભુવન જન સવિ તિહાં મીલ્યા, શ્રી જિન વંદન કામ રે; સહેજ સંકિરણ તિહાં થ, તિલ પડવા નહિ ઠામે રે ગેયમ સ્વામિ સમવડી, સ્વામિ સુધર્મા તિહાં બેઠા રે, ધન ધન તે છણે આપણે, લેયણે જિનવર દીઠા રે. ૧૯. પૂરણ પુન્યના ઔષધ, પિષધ વ્રત વેગે લીધાં રે કાર્તિક કાલી ચઉદશે, જિન
