________________
પ્રભુની વાણી જેર રસાળ, મનડું સાંભળવા તરસે, સજલ જલદ જીમ ગાજતી, જાણે વરસે અમૃતધાર; મન સાંભળતાં લાગે નહી, ક્ષણ ભુખને તરસ લગાર; મહોલા તિર્યંચ મનુષને દેવતા સહુ, સમજે નિજ નિજવાણ મ૦ જેજનક્ષેત્રે વિસ્તરે, નય ઉપનય રતનની ખાણ, મારા બેસે હરિમૃગ એકઠા, ઊંદર માંજારના બાલ; મ મેહ્યા પ્રભુની વાણુએ, કે ન કરે કેહની આલ. મા સહસ વરસ જે નીગમે, તેહે તૃપતિ ન પામે મન; મ0 સાતાયે સહુ જીવના, રોમાંચિત હવે તન. માજા વાણુ સુવિધિ જીણુંદની, શિવ રમણીની દાતા મત વિમલવિજય ઉવજઝાયને, શિષ્ય રામ લહે જયકાર. મનોમાપા
