________________
૧૧૯
તિય ચની, કોઈએ લીધી મનુષ્ય દેવા; કેાઈએ ટીકટ લીધી સિદ્ધ ગતિની, પામવા અમૃત સેવા રે, મુરખા૦ાજા ઘડીએ ઘડીએ ઘડીઆળાં વાગે, એમ રાત દીવસ વહી જાય; વાગે સીટીને ચાલે અગન ગાડી, માસ માસના મૈલ આવે રે. મુરખા॰ પાા આયુષરૂપી આવ્યું સ્ટેશન, હુંસલા તે હાલુ હાલુ થાય; પાપે ભરી પાકીટ લઈ જાતાં, કાળ કાટવાળે પકડીએ રે. મુરખા ાદા નરક નગરીમાં જમરાજા પાસે, જઈ ને સાંખ્યા તતકાળ; આર’ભ કરીને આવ્યા પણા, તેને કુંભી તે પાકમાં ઘાલા રે. મુરખા રાણા સંવત ‘૧૮૮૬’ શશી નિધ વ તે વેદ મુલ, મહા તીથીને વાર આદી; ગુરૂ ગેાપાળજી સ્વામી પુન્યપસાએ, કીધી મેાહન ભાવ ગાડી રે. સુરખા॰ા
