________________
(૨૪) ઢાલ છઠ્ઠી ત્રુટકની છે સુણિ સુણિ રે પ્રાણી રાખે વાડિ વિશેષ, પુરવના કામભાગ નવિ સંભારરે, સંભારે દૂષણ ભાજે ત્રતનિ વાડિ, ફયતને રાખી, આતમ નરક ન પાડ, ગુટક આતમ તારિજિમ, કોબે બંધવ આવ્યા નગર ઉદ્યાન, કીડા કરી થાકયા બે બેઠા વૃક્ષ હેઠલ સુજાણ, તવ તે થડથી અહિ નિસરીઓ, ડસે પુરૂષને અંગે, બીજે દીઠે પણ નવિ લ્યો, ઘેર આવ્યા મનરંગે. ભારપા એક વરસ ઈમ લે, તે બેહ બંધવ આવે, તે થાનક દેખી હંસની વાત જણાવે, તવ તસ વિષ ચઢાઓ, કાલ કરે તત્કાળ, તિમ નવિ સંભારે પુરૂષ કીડા, ઢાલ, ગુટક નવિ સંભારે પુરવ કીડા, છઠી વાડિ ઇમ રાખે, સમાસરણ બેસી જીનવીરે, સહુ સાંભળતાં ભાખે, સાતમી વાડ સુણે ભવિપ્રાણિ સરસ આહાર ન લીજે, એ કાયા કુડી પષતા, નિશે નરક પડિજે. ૨૬ મે રસના વશ કીજે સરસ વસ્તુ ન લીજે, ઇદ્રિ પરવશ થાયે જિમ કોઈ કુષ્ટિ કહે છે, તસ વેદ જ મિલિઓ, કહે તું મઘ ન ખાય, તે તુઝ હું ઔષધ કરૂં, જિમ પઢો થાય, ત્રુટક) પેઢા થયા તેહના ઔષધથી, વદ વચન વિચાર્યું, મઘપાન કરિયું વળી જે તે, રેગે તસતનું ભાથું તે
