________________
૫૪.
૪૫. ઠંડી વગેરેમાં તાપણું કરે. ૪૬. રસોઈ કરે. ૪૭. દ્રમ વગેરે નાણાંની પરીક્ષા કરે. ૪૮. દેરાસરમાં પેસતાં “નિસિટી' જરૂર કરવી જોઈએ, તે જો ન કરે. (૪૯) થી (૫૨) છત્રી, પગરખાં, જોડાં, તલવાર, શસ્ત્ર અને ચામડું દેરાસરની
બહાર મૂકે નહીં પણ અંદર લઈ જાય. ૫૩. જુદા જુદા વિચાર કરવારૂપ મનની અસ્થિરતા કરે.
તેલ વગેરેથી પોતે માલિસ કરે. ૫૫. સંચિત ફૂલ, તંબોલ વગેરેના પાંદડાને બહાર ન મૂકે પ૬. હાર, રત્ન, મુદ્રિકા (વીટી) વગેરે અજીવને બહાર મૂકે તો અશાતના.
કેમકે બહાર મૂકે તો “અરે ! આ તો ભિખારીનો ધર્મ છે.” એ પ્રમાણે
સમજવું. દુષ્ટ લોકો ધર્મની નિંદા કરે. ૫૭. જિનપ્રતિમાને જોતાંની સાથે હાથ ન જોડે. ૫૮. એક શાટક એટલે ઉપરના વસ્ત્ર વડે ઉત્તરાસંગ ન કરે એટલે ખેસ ન
નાખે.
માથે મુગટ-ટોપી, સાફો ધારણ કરે. ૬૦. માથા ઉપર મૌલિ એટલે શિરોવેદનરૂપ પાઘડી અથવા ફેંટો બાંધે. ૬૧. માથા ઉપર ફૂલ વગેરેની વેણી કરે. ૬ર. કબૂતર, નાળિયેર વગેરેની હોડ કરે.
જિંડુહ એટલે દડો, ગેડી, લખોટી, કોડી વગેરેની રમતો રમે. ૬૪. પિતા વગેરેને જુહાર કરે. ૬૫. ભાંડ, વિટ, નટ વગેરેની જેમ કક્ષા (બગલ) વાદન વગેરેની ક્રિયા
કરે.
તિરસ્કાર જણાવનાર “રે' કાર વગેરે શબ્દો વાપરે. ૬૭. શત્રુને અથવા દેવાદારને પકડે. ૬૮. લડાઈ કરે.
૬૩.
૬૬.
પપ : અંતિમ લક્ષ્ય કર્મક્ષય
