________________
૧૩૯
શ્રી નમિનાથ પરમાત્માનું સ્તવન ગતિમાં ભવોભવ કરવાના અને રખડવાના માર્ગો બંધ થઈ જાય છે ભવભ્રમણ ટલી જાય છે.
ચોમાસુ આવે અને મેઘઘટા વરસતી હોય ત્યારે સર્વે પણ લોકો પોતપોતાના ઘરમાં જ રહે છે પ્રાયઃ કોઈ બહાર નીકળતું નથી. તેમ જિનેશ્વર પરમાત્માની ભક્તિનો રંગ લાગે ત્યારે સર્વે પણ જીવો પોતાના આત્મસ્વભાવમાં જ રહે છે રમે છે પરંતુ કોઈ વિભાવદશામાં જતા નથી. પરબાવદશાના અભિલાષી બનતા નથી. ચેતન એવો આ આત્મા સમતાનો સંગી બને છે. સમભાવદશાના રંગમાં જ એકાકારપણે ઓતપ્રોત બને છે. તલમાત્ર પણ કષાયોની માત્રા કામ કરતી નથી. વિભાવદશાથી વિરામ પામે છે. પરમાત્માની ભક્તિ આવી પ્રભાવવાળી છે. |૩ || સમ્યગ્દષ્ટિ મોર, તિહાં હરખે ઘણું રે, તિહાં હરખે ઘણું રે II દેખી અદ્ભત રૂપ, પરમ જિનવર તણું રે, પરમ જિનાવર તણું રે II પ્રભુગુણનો ઉપદેશ, તે જલધારાવાહી રે, તે જલધારા વહી રે ! ધર્મરૂચિ ચિત્તભૂમિ, માંહે નિશ્ચલ રહી રે, માંહે નિશ્ચલ રહી રાજા
ગાથાર્થ :- ચોમાસામાં વાદળાંને જોઈને મોર જેમ ઘણો જ હર્ષિત થાય છે તેમ સમ્યગ્દષ્ટિ આત્મા પરમાત્માનું ઉત્કૃષ્ટ અભૂત રૂપ જોઈને ઘણો જ આનંદ પામે છે હર્ષઘેલો થાય છે સમ્યગ્દષ્ટિ જીવોના મુખે પરમાત્માના જે ગુણગાન થાય છે તે ઉત્કૃષ્ટ ગુણોના ગાન સ્વરૂપ મેઘની જલધારા ચોતરફ વહે છે. તે જલધારા ધર્મચિવાળા જીવોના ચિત્તરૂપી ભૂમિ ઉપર વહીને ધર્મરૂચિજીવોના હૃદયમાં નિશ્ચલ (સ્થિર) થઈ જાય છે. ૪ .
વિવેચન :- ચોમાસાના દિવસોમાં આકાશમાં ચઢી આવેલા મેઘને જોઈને મોરો ઘણા જ હર્ષિત થાય છે. મીઠા મીઠા ટહુકા કરે
