________________
૧૨૦ તારે મારો ઘણા વર્ષને નાતે છે, જે હવે બોલીશ નહિ, દસ આના, અને છેવટ બાર આના વાળીશ. મુખ બન નહિ.
રબારીએ કહ્યું, શેઠ લે આ તમારો રૂપીઓ અને છોડે છે. મગન શેઠે કહ્યું, અલ્યા ક્યાંથી લાવ્યા.
રબારીએ કહ્યું, તમે એક રૂપીઆમાં વાળવાની રકઝક કરી પણ છગન શેઠે દશ રૂપીઆમાં લઈ લીધે.
મગન શેઠ કાળે શાહી જે પડી ગયા અને બેલી ઉઠે અલ્યા મુખ એ તે હજારને હીરો હતે.
રબારી પણ વિચારમાં પડી ગયું અને બે. શેઠ હું તે જાણ નહતું એટલે મુખ ખરો પણ તમે જાણવા છતાં જતો કર્યો માટે મહા મુખ.
હવે આ નાનકડું દષ્ટાંત આપણને ઘણું ઘણું કહી જાય છે. જે લેકે અજ્ઞાન છે, ગાઢ મિથ્યાત્વી છે તેઓ તેં દુર્લભ એવા માનવ જન્મની દુર્લભતા ના સમજી અનંત દુઃખથી ભરેલા આ સંસારમાં ભીખારીની જેમ ભટકે, પરંતુ જે જાણકાર હવાને દાવો કરતા હોય તેઓ પણ મગન શેઠની જેમ એક લોભને વશ થઈ હીરાથી પણ અમૂલ્ય એવા આ જન્મને વેડફી નાખે તેઓને મહામૂર્ખ કહેવામાં વાંધો નથી.
વિદનો નાશ કરવા તપ સમર્થ છે, જુઓ -
તિર્થ કરો-દીક્ષા, કેવળજ્ઞાન અને નિર્વાણ સમયે તપ કરે છે, વચમાં પણ લગભગ તપમાં જ જીવન પસાર કરે છે.
ચક્રવતીઓ પણ દેશ સાધતાં ૧૩ અઠ્ઠમ કરે છે, પદવી પણ તપના પ્રતાપે જો કે આ તપ સંસાર સાધના માટે એમને
