________________
૧૧૮ નથી. પણ સંયમ સાધકના બહાને અનુકુળતા ભેગવવી એ તે દંભ છે.
સાધુપણું એટલે અનુકુળતાને ત્યાગ કરી, પ્રતિકુળતામાં પ્રવેશ કરે. પ્રતિકુળતાને પુઠ આપવી નહિ, પરંતુ એના સામે જવું, અનુકુળતાને અનાદર અને પ્રતિકુળતાને આદર સત્કાર કરનાર સાધુ જગત વંઘ બની પરમાત્મ દશાને પ્રાપ્ત કરનાર બને છે.
અનુકુળતા પાપ કર્યા સિવાય ભેગવાતી નથી. એટલું જ નહિ પરંતુ પાપને બચાવ કરાવે છે અને એથી ચીકણાં અશુભ કર્મો બંધાય છે, માટે દંભરહિતપણે સરળતાથી સાધુ જીવન કાળજી પૂર્વક જીવવું, એમાં દુઃખ વેઠવાનું છે તે સમજપૂર્વક હાઈ ઘણું કર્મોની નિજ થાય છે. એમ કહી શકાય કે સાધુપણું એટલે દુઃખ ભેગવવા લેવાનું છે, એ દુઃખમાંથી જે સુખનું સજન થશે તે સંસારમાં પણ સમકિતના પ્રતાપે દેવકાદિ વિભવમાં પણ ધર્મ અને ધર્મના વિચારોને જ જીવ પ્રધાનપદે ગણશે વિભવને તે એ તુચ્છ વસ્તુ માનશે. વૈભવને ફેકી દેતાં વાર નહિ કરે, કારણ કે મમત્વ નથી, નાશવંત વૈભવમાં મમત્વ રાખવું એ મુર્ખાઈ છે, મમત્વમાં ને મમત્વમાં મર્યા તે વૈભવ અહિં રહી જવાને, અને દુર્ગતિમાં પણ દુઃખ ભેગવવા છતાં ગત જન્મમાં મુકેલા વૈભવથી થનારું પાપ લાગ્યા જ કરશે, માટે પાપ કરી પામર દશામાં મૂકાવું ના પડે, અને પાપ રહિત બની પરમાત્મ દશાને પ્રાપ્ત કરે એજ અભ્યર્થના.
મુખ કાણ રબારી ઘેટાં બકરાં ચારતો હતો. એકદા પત્થરની ખાણમાં ચકમક થતી જોઈ, ત્યાં પહોંચી ગયો, જોયું તે નવાઈ લાગી.
