________________
ઉદરથો પુત્રરત્નને જન્મ થયો. સુમિત્રા મહારાજના કમળવનસ માકુળમાં રાજહંસ જેવા પુત્રથી દીર્ઘકાળથી નાથ વિહેણું ભૂમંડલ, જાણે સનાથ બન્યું. સમગ્ર રાજગૃહ આનંદ અને ઉલલાસમાં ગરકાવ બની ગયું.
શું દે કે શું દેવેન્દ્રો, શું માને કે શું પશુપક્ષીઓ સમગ્ર વિશ્વ માટે અજ્ઞાનની કાજળ ઘેરી રાત્રિને અંતે જાણે દિવ્યપ્રભાત પ્રગટયું !
મહારાજા સુમિત્ર અને મહાદેવી પદ્માવતીને આ પુત્રરત્ન તે જ આપણું વીસમા તીર્થપતિ મુનિસુવ્રત સ્વામી ત્રણ ત્રણ જ્ઞાનથી યુક્ત પ્રભુ બાલ્યકાળથી મહાપ્રૌઢ લાગતા હતા બાલ્યવય વિતાવીને પ્રભુ યૌવનને આંગણે આવી ઉભા.
યૌવન એટલે કામદેવનું કીડાગૃહ ત્યાં ભલભલા યુવાને દિવાન બની જાય છે. પણ પ્રભુ તે જન્મથી મહાવિરાગી હતા. સુમિત્રમહારાજાએ રાજ્યભાર પ્રભુને સેંગે. ઝમગમતા વિરાગ્ય સાથે પ્રભુ રાજ્યનું પાલન કરી રહ્યો છે.
ગગનમાં વિજ ઝબુકે તેમ એકવાર પ્રભુના રાજ્ય દરબારમાં નવ લોકાંતિક દે આવ્યા. તેજને અંબાર વેરતા એ દેએ પ્રભુને દીક્ષા અવસરના વધામણાં આપ્યા. તરત જ પ્રભુએ સાંવત્સરિક મહાદાન આપ્યું. ત્યાં ચેસઠ ઈન્દ્રો અને અસંખ્ય દેવે દીક્ષા કલ્યાણક ઉજવવા દેડી આવ્યા. સહુએ પ્રભુનું અદ્દભૂતપૂજન-અર્ચન કર્યું. રાજપાટને ત્યાગ કરી પ્રભુએ પ્રવ્રજ્યા અંગીકાર કરી.
