________________
પણ પરાભવ કરે છે. સાથળ થથરે છે. આંખોનું તેજ ઘટી જાય છે. અંધાપે આવે છે, કાનમાં બહેરાશ આવે છે, શરીર વાથી તૂટે છે–પ્રજે છે, કફ અને લેઝ્મ વધુ પ્રમાણમાં થાય છે. વૃદ્ધનું વચન કેઈમાનતુ, ગણકારતું નથી, વૃદ્ધની સૌ મશ્કરી કરે, ટીખલ કરે, ઘરના ખૂણામાં ખાટલામાં, માંચડામાં ખ ખ કરતા પડયા રહેવું પડે, દુકાને જાય તે છોકરો ઘસીને ના પાડી દે કે તમારે દુકાને આવીને ટક ટક કરવી નહીં. સ્ત્રી, છોકરા, છોકરીએ, વહુઓ એ પરભાવ કરે કે પેલે ડોસે મનમાં ને મનમાં સમસમી જાય અને અંતે અશરણપણે દીન મુખે મરણને શરણ બને છે.
આ રીતે ચારે ગતિમાં સંસારી જીવ ધર્મહીનપણે કાલ વ્યતીત કરી રહ્યો છે, દુઃખમાંથી છૂટવા મૂઢતાના કારણે તે પાપને માર્ગ અપનાવે છે અને અનંત કાલ સુધી પરિભ્રમણ કર્યા જ કરે છે. વિવેકી આત્માએ પાપને માર્ગ છેડી ધર્મની આરાધના દ્વારા આ ચાર ગતિરૂપ દુઃખમય સંસારને પાર પામવા સદા ઉજમાળ બનવું જોઈએ. ધર્મનાયક શ્રીતીથકરદેવ
શકસ્તવ (નમુત્થણે તેત્ર)થી ઈન્દ્ર મહારાજે કરેલી શ્રીતીર્થંકરદેવની ભવ્ય સ્તવનામાં “ધમ્મનાયગાણું” પદથી તીર્થકદેવને ધર્મના સવામી કહ્યા તે જેવી તેવી વાત નથી.
