________________
અને તપશ્ચર્યા વડે નિકાચિત કર્મોને પણ નાશ કરીને આત્મા સુવર્ણની પેઠે શુદ્ધ થાય છે. અર્જુનમાળી અને દઢપ્રહારી, ચંદ્રશેખર રાજા જેવા મહા પાપી જીવો તપસારૂપ અનિવડે કર્મમળને બાળીને શુદ્ધ થયા છે.
તેથી છઠ્ઠા-સાતમા-આઠમા-નવમા સ્થાને ઉપરક્ત સમ્યદશન-જ્ઞાન-ચારિત્ર-તપનું વર્ણન થયું છે.
તથા પ્રસંગ પામ દાન-શીલ-તપ-ભાવના અને દ્વાદશાંગીનું પણું વર્ણન કરાયું છે. આ બધા ગુણ-ગુણને સમજનાર આત્મા નિર્વિદન મોક્ષમાર્ગનું આરાધન કરી શકે છે.
આ પુસ્તકનાં ત્રણ નામે અર્થથી પ્રાપ્ત થાય છે. પહેલું “નવપદ દશન” બીજુ “અમેદ ભાવના” ત્રીજું ત્રણે કાળની ચૌદ રાજલકની યાત્રા આ ત્રણ નામ યથાર્થ હોવા છતાં શીઘ્રતાથી ઉપલક જોઈ જનારને નવપદનું દર્શન થાય છે. અને તીર્થવંદનના ખપી–અર્થી આત્માઓને આ નિબંધ વાંચી જવાથી તીથવદનને પણ જરૂર લાભ પ્રાપ્ત થાય છે અને વિચારકને અર્થથી પ્રમાદ ભાવના પણ થાય છે.
પ્રશ્ન–પ્રતિમાજી અને ચિત્યનું વર્ણન હોય તે તે તીથ કહેવાય છે પરંતુ અહીં તો નવપદનું વર્ણન કરાયું છે. બધાં પદને તીર્થ કેમ કહેવાય ?
ઉત્તર–જૈનશાસનમાં તીર્થ તે કહેવાય છે કે જે આશ્રિત જીવને તારે “ જેહથી તરીકે તે તીરથ રે” તીર્થકર ભગવાન જગતના અજોડ તારક છે અથવા નવે પદો છોને સંસાર સમુદ્રથી તારનાર છે.
વળી શ્રી જિનેશ્વરદેવોની સાથે સંકળાયેલ કલ્યાણક ભૂમિઓ ચિત્ય, પ્રતિમાઓ, પાદુકાઓ સ્તુપ આ બધા જ તીર્થ શબ્દથી
