________________
૮૩
સાધ્વીએ વિચાર્યું. “ અહા ! એ મૂઢ જણાય છે કામી પુરૂષ કામાંધ થઇ કૃત્ય અકૃત્ય જાણતા નથી કહ્યું છે કે—આ જગતને વિષે અંધ પુરૂષ હોય છે તે પાતાની આગળ રહેલી એવી દૃશ્ય વસ્તુને જોઇ શકતા નથી. પણ જે રાગે કરીને અધ છે તે તેા પેાતાની પાસે હાય તેને પરિહરે છે અને ન હોય તેને દુખે છે. કારણ કે જે અશુચિના સમૂહવાળા સ્રીના અવયવેામાં દાંતને કુંદના ફુલની માફક, ચક્ષુને નીલ કમળ સમાન, મુખને પૂર્ણ ચંદ્રસમાન, સ્તનને સુવર્ણના કળશ સમાન, બાહુને લતા સમાન અને તે પધ્રુવ સમાન માનીને હર્ષ પામે છે. વળી મનુષ્ય પડિત, કુલીન અને વિવેકી ત્યાં સુધીજ ગણાય છે કે જ્યાં સુધી દુષ્ટ કામાગ્નિ તેનામાં પ્રજ્વલિત થયા નથી. એ કામદેવ ।ળામાં નિપુણ એવાઓને ક્ષણમાં વિકળ કરે છે, પવિત્ર પુરૂષાના ઉપહાસ કરે છે અને ધૈર્ય વાનની શ્રેય મુકાવી દે છે.” આ પ્રમાણે વિચારીને રાજિમતિએ કહ્યું “અરે મહાભાગ્ય ! તમે એમ કેમ કહે છે ? તમારે રાગ કરવા ન ઘટે. કહ્યું છે કે-ચેતના રહિત વસ્તુએમાં પણ રાગ છે તે દોષનું જ પાષણ કરે છે;કારણ કે મજીઠ રાગ ( રંગ ) ચુક્ત છે તેા તેને બહુ માર સહન કરવા પડે છે અને તાપની વેદના બેાગવવી પડે છે. વળી કૃતિકા જે (લાલ) માટી તેના જેવી એકે દ્રિય વસ્તુમાં રાગ (રંગ)ના દાષ છે, તે તેને વિષે છાણ નાંખે છે અને તેને પાષાણ વડે વાડે છે. વળી તમે જે મને કહ્યું, એમ કહેવાથી તેા પ્રાણીને નરકંતિ મળે છે, કહ્યું છે કે-જેણેપરસ્ત્રીના સામી ખેાટી દૃષ્ટિ કરી છે, તેણે પેાતાના આત્માને ધૂળ મેળવ્યેા છે, સ્વજનને ખાર દીધા છે અને પગલે પગલે માથા ઢાંકણુ કર્યું છે. વળી પરાક્રમથી જગતનેા પરાભવ કરનાર રાવણ પણ પરસ્ત્રીની સાથે રમવાની ઇચ્છાથી કુળના ક્ષય કરીને નર્કને પામ્યા છે. વળી હૈ અપયશના અભિલાષી ! તને ધિક્કાર થાએ કે, જે તુ અસયમ જીવિતવ્યને માટે નેમિનાથ ભગવાને
