________________
૪૧
દિવસે બ્રહ્મચર્ય પાળવું. ન પળે તે પ્રમાણ રાખવું. શિયળની નવ વાડા પાળવી. સ્ત્રીઓએ પણ એ જ પ્રમાણે પર પુરૂષના ત્યાગ સમજવા. એ વ્રતના પાંચ અતિચાર છે, તે નીચે લખીએ છીએ
अपरिग्गहिआ इतर अणंगवीवाह तिव्वअणुरागे । उत्थवयस्स इआरे, पडिक्कमे देसियं सव्वं ॥
૧ સન્નિદિયા એટલે વૃિદ્દીતા જેને બીજા કોઇએ ગ્રહણ કરી ન હોય અથવા પરણેલી ન હોય તે કુંવારી સ્ત્રી, અથવા જેના સ્વામિ મરણ પામ્યા હોય તે વિધવા, તેને જોઇ કોઇ સૂર્ખ માણસ વિષયાભિલાષી થઈ ભ ભાવે એમ ધારે કે મે તો પારકી સ્રીને ત્યાગ કર્યા છે અને આ તા કેાઈની સ્ત્રી કહેવાતી નથીમાટે તેની સાથે મેળાપ કરવાથી મને શું પાપ લાગે, એમ ધારી કુંવારી કે રાંડેલીની સાથે ભોગિવલાસ કરે તે પહેલા અતિચાર લાગે. તેમજ શીલ વ્રતવાળી સ્ત્રીને પણ અન્ય પુરૂષને ત્યાગ છે તે પણ અપરિગ્રહિત પુરૂષ કુંવારો કે રાંડેલા હાય તેની સાથે પૂર્વોક્ત વિચાર મનમાં લાવીને અનાચાર સેવે તા તે સ્રીને પણ પ્રથમ અતિચાર દૂષણ લાગે.
૨ ચરપરિવૃત્તિતા એટલે થાડા વખત લગી ભાડુ' આપીને કાઇ વેશ્યાદિકને રાખે અને અજ્ઞાનપણે એમ વિચારે કે મારે તા પારી સ્રીના ત્યાગ છે અને આને તેા મેં પેાતાની સ્રી કરીને રાખી છે તે. એમાં મને શા દોષ છે, એમ ધારીને તેની સાથે ભાગવિલાસ કરે તે બીજો અતિચાર લાગે, એજ પ્રમાણે વ્રતધારી સ્રીને પણ, જે દિવસે ધણી પાસે જવાના શાકના વારો હોય તે દહાડે ધણીને પાતે ભોગવે, એમ ધારીને કે પેાતાના ભરતારને સેવતા શા દોષ છે ? મારે તે અન્ય પુરૂષના ત્યાગ છે ! પણ એવા વિચાર
