________________
૨૦૦
૮૫ વીજળીની જેમ જોત જોતામાં ન ભ્રષ્ટ થઇ જનારા અને ઇન્દ્રજાળની જેવા અસ્થિર વિષયામાં શા વિશ્વાસ કરવા ? ૮૬ શત્રુ, વિષ, પિશાચ, વેતાળ અને પ્રજવલિત અગ્નિ એવુ નુકશાન કરી શકતા નથી કે જેવુ... નુકશાન રાગાદિક વિકારો કરી શકે છે.
૮૭ જે જના રાગાદિક વિકારોને વશ પડયા છે એ સમસ્ત દુ:ખાને વશ પડેલા સમજવા અને એજ રાગાદિક વિકારાતે જેમણે વશ કરેલા છે તેમને સકળસુખ સંપદા સહેજે આવી મળે છે.
૮૮ કેવળ દુઃખમય સંસાર સાગરમાં પડેલા જીવ જે ક્લેશન અનુભવ કરે છે તે સઘળા હેને કમધ હેતુ રૂપ થાય છે.
૮૯ ભારે ખેદની વાત છે કે સંસારમાં વિધિ ( વિધાતા ) એ સ્ત્રી રૂપે જાળ રચી છે, જેમાં મૂઢ એવા મનુષ્ય, તિર્યંચ, દેવ અને દાનવા ફસાયી પડે છે. એ ગહનજાળમાંથી કોણ ખેંચવા પામે ?
૯૦ વિષયય નાગ એવા વિષમ છે કે જેવર્ડડ સાયેલા જીવા ભવટવી મધ્યે ચારાશી લાખ જીવયોનિમાં દુઃખાગ્નિથી ફ્લેશ પામે છે.
૯૧ સ ́સારભ્રમરૂપ તાપમાં વિષયરૂપ વાયરાવર્ડ લુટાચેલા જીવા હિતાહિતને નહિ સમજતા અનત દુઃખાને અનુભવ્યા કરે છે,
૯૨ હા હા ! ! પ્રતિ ખેદે, અવળી ચાલવાળા અને અત્યંત દુષ્ટ એવા ઇન્દ્રિયા રૂપ ધાડા, જગતમાં મુગ્ધ—અજ્ઞાન જનાને આ ભયંકર ભવ–અટવીમાં પાડે છે–ત્રાસ ઉપજાવે છે.
૯૩ વિષયતૃષ્ણાથી પીડિત છતાં સ્રીરૂપી ગદા સરોવરમાં રક્ત ખની અનેક દુઃખા પામતા, દીન અને ક્ષીણ થયેલા જીવા ભાપડા ભવ–અટવીમાં અળે છે અને વિવિધ વિડંબનાઓ ભાગવે છે.
