________________
૧૯ર ર૪ ક્ષણમાત્ર સુખદાયી દેખાતાં છતાં બહુ કાળ સુધી દુઃખદાયી બનતા; કામાન્ય જનોને ભારે દુઃખ દેનારા અને સ્પૃહા રહિત ને સુખરૂપ થનારા અને સંસારિક સુખમાં પણ વિરોધ ઉપજાવનારા એવા ઈન્દ્રિઓના વિષયભેગ અનર્થની ખાણુરૂપ સમજવા. - ૨૫ સર્વ ગ્રહને સ્વામી–મહા પ્રહ સર્વ પાપ-રેષને પ્રગટ કરનાર એ મહા પાપી કામગ્રહ છે, જેણે આખા જગતને પરાભવ કર્યો છે.
૨૬ જેમ કેઈ ખસાળે ખસને ખણતા છતે દુ:ખને પણ સુખ માને છે તેમ મેહાતુર મનુષ્યો કામગજનિત દુઃખને સુખ માને છે.
૨૭ વિષયાગની ઈચ્છા શલ્યરૂપ, વિષરૂપ અને આશી; વિષ જેવી દુઃખદાયી છે, વિષયાગની ઇચ્છા કરતા લકે ઉક્ત વિષયને ભગવ્યા વગર પણ દુર્ગતિમાં જઈ પડે છે.
૨૮ વિષયભેગની તણું રાખનારા મહમૂઢ માનવીઓ ભયંકર ભવસાગરમાં પડી ડુબે છે એવા તુચ્છ વિષયભેગની દરકાર નહિ કરનારા સંસારને સહેજે પાર પામે છે.
૨૯ વિષયભેગની પૃહા રાખનારાં માણસે મેહ પિશાચવડે છળાય છે અને તુક વિષય ભેગની સ્પૃહા નહિ રાખતાં નિસ્પૃહપણે નિજ કર્તવ્ય કરનાર સહેજે શાશ્વત સુખ પામે છે, તેથી જ આગમમાં કહ્યું છે કે નિસ્પૃહતામાંજ ખરું સુખ રહેલું છે.
૩૦ વિષયસુખની વાંછા-અભિલાષા કરનાર ભવસમુદ્રમાં ડુબી મરે છે અને વિષય વાંછા તજી દેનાર દુસ્તર ભવ સમુદ્રને તરી જાય છે. જેમ રત્ના દેવીના પાશમાં પડેલા બે ભાઈઓમાંથી જેણે યક્ષના વચનાનુસારે ભેગ ક્યું તજી તે ભાઇને યક્ષે પાર ઉતારી દીધું અને જેને એ રન્નાદેવીએ પાછળથી આવી ભેગ, પ્રાર્થના કરી લલચાવે તેની દુર્દશા થવા પામી. યક્ષ સમાન
