________________
૧૯૦
ક્રિપાકના ફળની પેરે કડવા વિપાકને આપે છે. ખસને ખણવાની પેરે દુ:ખદાયક છતા સુખની બુદ્ધિ કરાવે છે, અને મધ્યાહન વખતે આંઝવાનાં જળની પેરે ખાટી ભ્રાન્તિ કરાવે છે. એ વિષય ભાગ ભોગવ્યા છતાં ગહન છવાયેાનિમાં માઝા જન્મ મરણુ કરવા પડે છે. એમ સમજીને મહા કટ્ટા દુશ્મન જેવા વિષયભાગથી વિરમવું ઉચિત છે.
૮ ઊઠેલા અગ્નિ જળવડે શાન્ત કરી શકાય છે પણ વિષય અગ્નિ તા સકળ સમુદ્રનાં જળવડે પણ શાન્ત કરી શકાતે! નથી. ૯ વિષની જેમ પહેલાં મીઠાં પણ પછી પિરણામે અત્યંત ભયંકર વિષયે અનંતા કાળ ભાગવ્યા છતાં હજી પણ મૂકવા ચુક્ત નથી શું ?
૧૦ વિષયરસરૂપ મદિરાથી મત્ત થયેલા જીવ ચુક્તાયુક્ત, હિતાહિત કૃત્યાત્યને જાણતા નથી અને પછી અધાર નમાં ગયા છતા મહુ સુરે છે.
૧૩ જેમ લીંબડામાં સન્ન થયેલા કીડા કડવાને પણ મીઠા માને છે તેમ મેક્ષ સુખથી વિમુખ રહેનારા જીવા સાંસારિક દુઃખને સુખ લેખે છે.
૧ર અસ્થિર, જોતજોતામાં અદ્રશ્ય થઇ જનારાં, ક્ષણમાત્ર સુખ દેનારાં, મલિનતા કરનારા અને દુર્ગતિના હેતુરૂષ એવા એ વિષયભાગથી ભાઇ ! તુ વિરમ ! પરિણામે સુખદાયક એવા કા માંજ સુજ્ઞ જને ચેાજાવુ. જોઈએ.
૧૩ પૂર્વે સુર. અસુર તેમજ મનુષ્ય ભવામાં હને વિવિધ કામભોગ પ્રાપ્ત થયેલા છે તેમ છતાં જેમ અગ્નિને કાઇ સમૂહથી શ્વાસ વળતી નથી તેમ ત્હને પણ અદ્યાપિ તેથી તૃપ્તિ વળી નથી. તેથીજ તું તેને અપૂર્વવત લેખીને ભેટે છે.
૧૪ જેમ ક’પાકનાં ફળ ખાતાં રસ અને વણ વડે મનેાહુર લાગે છે. પરંતુ તે પચ્યા પછી મૃત્યુ ઉપજાવે છે, તેમ વિષય
