________________
૧૮૧
અથ શિયલ વિષે પુરૂષને શીખામણની સઝાય
છે ચાલ છે સુણ ગુણ તારે, શીખ સેહામણી માં પ્રીત ન કીજે રે, પરનારી તણું છે ઉથલો છે પરનારી સાથે પ્રીત પિઉડા, કહે કિણ પરે કીજીએ છે એક ઉંઘ વેંચી આપણું, ઉજાગર કિમ લીજીયે છે કાછડી છુટે કહે લંપટ, લોક માંહે લાજીયે છે કલ વિષે ખંપણી રખે લાગે, સગામાં કેમ ગાજીએ ? ૧ / ચાલ છે પ્રીતિ કરતાં પહેલાં બીહીજીએ છે રખે કઈ જાણે રે, મનશું ધ્રુજી છે ઉઠો ધ્રુજીયે મનશું સૂરીએ પણ, જોગ મળવો છે નહી રાત દિન વિલાપતાં જાયે, અટવાઈ મરવું સહી છે નિજ નારીથી સંતોષ ન વધે, પરનારીથી કહો શું હશે છે જે ભરે ભાણે પ્તિ ન વળી, તો એંઠ ચાટે શું થશે ? મે ૨ ચાલ છે મૃગતૃષ્ણાથી તૃષ્ણ નવી ટળે; વેળું પીત્યારે, તેલ નહિ નીસરે છે ઉ૦ ૫ ન નીસરે પાછું વલવતાં, લવ લેશ માખણને વલી બૂડતાં બાચક ભર્યા જેણે, તે તર્યા વાત ન સાંભળી છે તેમ નાર રમતાં પરતણી, સંતેષ ને વલ્યો એક ઘડી છે ચિત્ત ચટપટી ઉચાટ લાગે, નયણે નવે નિંદડી | ૩ | ચાલ છે જે ખોટો રે, રંગ પતંગને છે તે ચટકે રે, પર સ્ત્રી સંગને છે ઉ૦ છે પર ત્રીયા, ૪ કેરે પ્રેમ પિઉડા, રખે તું જાણે ખરે. છે દિન ચાર રંગ સુરંગ રૂડે, પછી નહી રહે નિધરે છે જે ઘણું સાથે નેહ માંડે, છાંડ તેહ શું પ્રીતડી એમ જાણું મમ કર નાહલા, ૫ પરનારી સાથે પ્રીતડી ૪ ચાલ છે જે પતિ વાહ રે. વચે પાપિણી છે પરશું પ્રેમે રે, રાચે સાપિણી ઉ૦ છે સાપિણ સરખી વેણ નિરખી,શીયલ થકી વળી તે ચલાઆંખને મટકે અંગ લટકે દેવ દાનવને છલે છે એ માંહે કાલી અતિ રસાલી, વાણું મીઠી શેલડી છે સાંભળી ભેળા રખે લે, જાણજે વિષ વેલડી માં
૧ કલંક. ૨ જાંઝવાના જળ. ૩ તૃષા. ૪ સ્ત્રી.. ૫ નાથ. ૬ અંતર- . હૃદયમાં.
