________________
૧૯૭ માનિનીસ્યું, કથા ન કરે કામની; વાડ વિધર્યું જેહ પાળે, બલિહારી તસ નામની રે ૩ છે વાત વતને ઘાતકારી, પવન જીમ તરૂપાતને; વાત કરતાં વિષય જાગે, તે માટે તો તમે વાતને ૪ લીંબુ દેખી દૂરથી છમ, ખટાશે ડા ગળે; ગગન ગરજારવ સુણને, હડકવા જીમ ઉછલે છે પ . તિમ બ્રહ્મચારીનાં ચિત્ત વિણસે, વણ સુંદરીનાં સુણ; કથા તો તિણ કારણે, ઇમ પ્રકાશે ત્રિભુવન ઘણું. ૬ પેઢાલ ૩ ત્રટ યમુનાનેરે અતિ રળીયામણો રે એ દેશી - ત્રીજીને વાડે રે ત્રિભુવન રાજિઓરે, દણ પરે દીયે ઉપદેશ આસન છડેરે સાધુજી નારીને રે, મુહુરત લગે સુવિશેષ. ૧ હું બલિહારી રે જાઉ તેહને રે, ધન્ય ધન્ય તેહની હો માત; શીયલ સુરંગીરે રંગાણું રાગટ્યૂરે, જેહની સાતે હે ધાત છે. હું | ૨ | શયનસને રે પાટ ને પાટલે રે, જિહાં જિહાં બેસે છે નાર; બે ઘડી લગેરે તિહાં બેસે નહીં રે, શીલવ્રત રાખણહાર છે હં૩ કેહળા કેરી રે ગંધ સંગથી રે, જીમ જાયે કણકની વાકા-તીમ અબળાનું આસન સેવતાં રે, વિણસે શિયલ સુપાક છે હું૦ ૪
છે ઢાળ ૪. હું વારી રંગ ઢોલણ એ દેશી છે
ચેથીને વાડે તમે ચેતજો હે રાજ, એણી પર ભાષે શ્રીજિનભૂપરે સંવેગી સૂધા સાધુજી; નયન કમલ વિકાસિને હો રાજ, રખે નિરખે રમણુનું રૂપરે છે સં૦ ના રૂપ જોતાં રઢ લાગશે હે રાજ, હેલા ઉલસશે અનંગપરે સંઇ મનમાંહિ જાગશે મોહની હો રાજ, ત્યારે વ્રતને અંગરે છે. સં. ૨ . દિનકરક સાહસું દેખતાં હો રાજ, જગમાં નયણે ઘટે જીમ તેજરે: સં. . ૧ સ્ત્રી સંગાતે. ૨ વિષય કથા. ૩ સ્ત્રી. ૪ જદી. ૫ કામદેવ વિષયેન્દ્રિય. ૬ સૂર્ય.
