________________
૧૬૩
જઈ તેમાં લલચાઇ જવું નહિ. નહિ તે તંદુલીયા મચ્છની પરે પરિણામે મહા અનર્થ ઉપજે છે. વિષયસુખ સેવ્યા વગર પણ તેની પેઠે મા અધ્યવસાયવડે જીવ નરકાદિક દુર્ગતિને પામે છે.
વાટ પાંચમી. ૫. જ્યાં ભીંત કે પડદાદિકને ઓથે સ્ત્રી પુરૂષ કામક્રીડા કરતા હોય ત્યાં બ્રહ્મવ્રતધારી સુજ્ઞ ભાઈ બહેનેએ વસવું, ઉભા રહેવું કે બેસવું નહિ.
હેતુ–તે સ્થળે રહેતાં સ્ત્રી આદિકને કરૂણાજનક સ્વર, રૂદનાદિક, તેમજ કંકણાદિકને અવાજ સાંભળવામાં આવે છે અને તેથી કામ જાગે છે. જેમ અગ્નિ પાસે લાખ અને મીણ એક ભાજનમાં ભરી રાખ્યાં હોય તો તે તરતજ ઓગળી જાય છે, તેમ તે સ્થળે રહેતાં સ્ત્રી આદિકના હાવભાવ દેખતાં તેમજ હાંસી અને રૂદનાદિકના સ્વર સાંભળતાં કામવિકાર મનમાં જાગે છે, જેથી શીલવ્રતની હાનિ થવા પામે છે. એ હેતુથી ઉક્ત વાડ ખાસ ઉપયોગી છે.
વાડે છઠ્ઠી” ૬. પૂર્વે અજ્ઞાનપણે સેવેલી વિષયકીડા બ્રહ્મવ્રતધારીએ સં. ભાળવી નહિ,
હેતુ–પ્રથમ અવ્રતીપણે જે કંઈ કામક્રીડા કરી હોય તેને સંભારતાં ફરી વિષયવાસના જાગવાનો ભય રહે છે. જેમ રાખમાં ભરેલા અગ્નિ ઉપર ઘાસને પૂળે મૂકતાં તેમાંથી વાળા નીકળે છે, તેમજ વળી જેમ પ્રથમ કરડેલા વિષધરનું વિષ છેક વરસ દહાડે સંભારતાં શંકાથી ફરીને સંક્રમે છે, તેમાં પ્રથમ વિલસેલાં વિષય સુખને સંભાળવાથી શીલવંતને વ્યાકુળતાથી શીલની વિરાધના થાય છે અને પછી ઘણુંજ એરતો થાય છે. એથીજ ઉપકારી મહાત્માઓએ આ છઠ્ઠી વાડ સાચવવા ખાસ ભલામણ કરી છે.
